Wyprysk - przyczyny, objawy i leczenie

Spora liczba ludzi w swoim życiu ma do czynienia z takimi chorobami skóry jak wyprysk. Choroba jest bardzo nieprzyjemna, ponieważ pojawia się najczęściej na skórze odsłoniętych obszarów ciała (dłoni, stóp i twarzy). Proces jest przewlekły, występujący z okresami remisji i zaostrzeń.

Przyczyny egzemy

Prawdziwe przyczyny egzemy dzisiaj nie są w pełni zrozumiałe, ale wiadomo na pewno, że istnieje wiele czynników, które odgrywają ważną rolę w rozwoju tej choroby. Wyprysk dzieli się na kilka typów w zależności od przyczyny, która doprowadziła do jego pojawienia się:

  1. Prawda (wyprysk idiopatyczny) - rodzaj egzemy, której dokładnej przyczyny nie można ustalić. Uważa się, że różne czynniki wewnętrzne i zewnętrzne mogą odgrywać rolę w jego wystąpieniu: stres emocjonalny i psychiczny i uraz psychiczny, dystonia wegetatywno-naczyniowa, cukrzyca, choroby tarczycy, choroby układu pokarmowego, predyspozycje dziedziczne.
  2. Wyprysk atopowy - wyprysk, który występuje u osób podatnych na reakcje alergiczne (alergie na pokarm, pyłki, sierść zwierząt), a także dziedziczną predyspozycję do chorób atopowych (astma oskrzelowa).
  3. O wypryskach zawodowych mówi się w przypadkach, gdy skóra jest wystawiona na działanie środków chemicznych przez długi czas, takich jak chrom, nikiel, formaldehydy, barwniki i detergenty. Zwykle wyprysk zawodowy pojawia się najpierw w miejscu kontaktu skóry ze środkiem drażniącym (ręce), a następnie może rozprzestrzeniać się na inne obszary skóry.
  4. Wyprysk drobnoustrojów występuje w tych obszarach skóry, w których przez długi czas występuje proces zapalny wywołany przez drobnoustroje lub grzyby. Aktywność życiowa grzyba Malassezia furfur na skórze jest przyczyną egzemy łojotokowej, która najczęściej pojawia się na skórze głowy.
  5. Wyprysk żylaków może wystąpić na skórze kończyn dolnych w wyniku słabego ukrwienia podczas choroby żylakowej.

Objawy wyprysku

Objawy wyprysku są nieco inne w zależności od rodzaju choroby i stadium procesu zapalnego, ale ogólnie są podobne. Główne objawy charakterystyczne dla każdego rodzaju wyprysku:

  • wygląd na skórze ograniczonego obszaru zapalenia, który charakteryzuje się zaczerwienieniem, skóra wygląda na pogrubioną;
  • pojawienie się wysypki o różnym wyglądzie z różnymi rodzajami wyprysku;
  • swędzenie skóry, a czasami może być tak silne, że zakłóca normalny rytm życia i snu;
  • pęcherzyki wysypki otwierają się, tworząc bolesne pęknięcia i rany na skórze;
  • w okresie zaostrzenia może wzrosnąć temperatura ciała i złe samopoczucie;
  • po ustąpieniu pogorszenia skóra na dotkniętym obszarze staje się sucha, niesprężysta i pęka.

Leczenie egzemy

Dermatolog wybiera leczenie choroby indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę rodzaj wyprysku, nasilenie objawów procesu zapalnego, a także indywidualne cechy pacjenta.

Leczenie polega na wyeliminowaniu kontaktu z drażniącymi substancjami chemicznymi, organizowaniu prawidłowego odżywiania, eliminacji świądu skóry, a także miejscowym narażeniu na dotknięty obszar maściami i kremami.

Ogólne zalecenia dla osób cierpiących na przewlekłą egzemę:

  • unikanie kontaktu skóry z substancjami powodującymi zaostrzenie egzemy;
  • przestrzeganie diety hipoalergicznej, która wyklucza owoce cytrusowe, czekoladę, kakao;
  • pielęgnacja skóry podczas remisji najlepiej jest wykonywać za pomocą specjalnych kosmetyków (krem Bioderma, Topikrem);
  • mierzony sposób życia, z wyłączeniem napięcia nerwowego i stresujących sytuacji.

Leczenie egzemy miejscowej

W przypadku wyprysku, któremu towarzyszy otwieranie pęcherzyków i płacząca skóra na dotkniętych obszarach, lekarz może przepisać płyny z roztworami antyseptycznymi (słaby roztwór nadmanganianu potasu, 2% roztwór kwasu borowego).

Głównym leczeniem są hormonalne maści i kremy zawierające kortykosteroidy. Pomagają przyspieszyć gojenie się ran i pęknięć w skórze po otwarciu pęcherzyków, a także pomagają zmniejszyć intensywność zapalenia. Zwykle przepisywana maść Elok, Triderm, Advantan, Lokoid. Nie można samodzielnie rozpocząć stosowania środków hormonalnych, ponieważ mają one skutki uboczne.

Miejscowe inhibitory kalcyneuryny (Pimecrolimus, Protopic) to nowo powstająca grupa leków niehormonalnych, które okazały się bardzo skuteczne w leczeniu egzemy. Leki te pomagają zmniejszyć świąd skóry i wygląd zapalenia.

Leki przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze są przepisywane w leczeniu egzemy mikrobiologicznej.

Ogólne leczenie egzemy

Aby wyeliminować swędzenie skóry w egzemie, zwykle przepisywane są leki przeciwalergiczne (Zyrtec, Claritin, Tavegil, Suprastin).

Ogólnoustrojowe leczenie egzemy może być przepisane na ciężką chorobę, rozległe zmiany skórne i brak efektu zewnętrznego leczenia. Preparaty kortykosteroidowe (prednizolon, deksametazon) podaje się w postaci zastrzyków lub tabletek, jak również cytostatyków (metotreksat, cyklosporyna A).

Z którym lekarzem się skontaktować

Wyprysk jest leczony przez dermatologa. Jednak często jest to przejaw innych chorób. W takim przypadku konieczne może być skonsultowanie się z endokrynologiem, flebologiem, chirurgiem naczyniowym, alergologiem.

Kanał opieki zdrowotnej, dermatowenerolog V. V. Makarchuk odpowiada na pytania dotyczące wyprysku:

Odmiany wyprysków

Wyprysk jest przewlekłą, niezakaźną chorobą dermatologiczną. Rozważ przyczyny występowania i najczęstsze rodzaje wyprysku, które różnią się liczbą objawów.

Przyczyny

Wyprysk odnosi się do chorób idiopatycznych, których etiologia nie została jeszcze w pełni zbadana. Ta patologia ma charakter neuroalergiczny. Główne przyczyny, które powodują jego wystąpienie, to:

  • predyspozycje genetyczne;
  • choroby endokrynologiczne, w tym cukrzyca;
  • przewlekłe choroby przewodu pokarmowego i wątroby;
  • przeciążenie nerwów i stres;
  • hipowitaminoza;
  • osłabienie odporności;
  • obecność pasożytów w organizmie.


Pojedynczy lub ciągły kontakt z następującymi alergenami może spowodować wyprysk: detergenty, detergenty do prania, farby i lakiery, pyłki roślin, śliny i sierść zwierząt. Czasami choroba jest odpowiedzią na długotrwałe stosowanie kortykosteroidów, antybiotyków lub innych leków. Wypryskowe zmiany na skórze mogą powodować niektóre pokarmy lub napoje.

Klasyfikacja wyprysków

Koncepcja „egzemy” łączy dwie odmiany - mokrą i suchą. Każdy z nich charakteryzuje się pewnymi objawami:

  • Gdy na skórze tworzy się płacz w dużych ilościach, tworzą się pęcherzyki, pęcherzyki, wypełnione surowym wysiękiem. Okresowo pękają, a na ich miejsce pojawiają się wypryskane „studnie”, gdzie gromadzi się płyn. Obszar dotknięty jest powierzchnią pokrytą wysiękiem, która wysycha i tworzy brudno-żółtą skorupę. Chorobie towarzyszy niedopuszczalny świąd i pieczenie.
  • Dla suchej postaci charakteryzuje się tworzeniem się blaszek naskórkowych pokrytych gęstymi łuskami. Skóra staje się czerwona, wysycha i pęka z niewielkim krwawieniem. Pacjent czuje silny swędzenie, a na miejscu drapania mogą pojawić się ogniska zapalenia spowodowane przenikaniem wtórnej infekcji.

Wyprysk nie jest przenoszony z człowieka na człowieka, ale jego objawy mogą nie tylko przynieść ból, ale także powodować pewne niedogodności porządku moralnego, utrudniając prowadzenie normalnego życia. Aby się ich pozbyć, należy na pierwszych znakach skontaktować się z wykwalifikowanym dermatologiem, który zdiagnozuje i zaleci leczenie.

Rodzaje chorób

Klasyfikacja obejmuje kilkanaście rodzajów tej choroby, różniących się przyczynami, objawami i lokalizacją.

Prawda

Odmiana wilgotnej formy, której dokładne przyczyny nie zostały jeszcze wyjaśnione. Charakterystyczną cechą jest to, że w tym samym czasie na dotkniętym obszarze można zaobserwować wszystkie stadia wyprysku: od powstawania pęcherzyków po tworzenie i opadanie skorup. Ciężkie swędzenie, które towarzyszy wszystkim etapom choroby, powoduje, że człowiek doświadcza zaburzeń snu, nerwowości i drażliwości. Możesz zobaczyć charakterystyczne cechy na zdjęciu.

Prawdziwa egzema jest zlokalizowana najczęściej w otwartych obszarach ciała - na rękach, stopach lub twarzy. Jednocześnie obserwuje się symetrię lokalizacji, tzn. Jeśli jest ona obecna na jednej nodze lub ręce, znajduje się również na drugiej. Ta forma ma sezonowość z zaostrzeniami w zimnej porze roku.

Mikrobiologiczny

Spowodowane przenikaniem patogenów do otwartych ran na skórze. Mogą to być zmiany spowodowane przez inny rodzaj egzemy, a także czyraki, owrzodzenia troficzne, otarcia i pęknięcia w skórze właściwej.

Charakterystyczną cechą jest ropne wyładowanie i obfite tworzenie grubych skorup. Uszkodzenia mają wyraźną formę z erupcjami zlokalizowanymi wzdłuż obwodu, które mogą wychwytywać duże obszary. Świąd z egzemą drobnoustrojową nie jest bardzo wyraźny, ale objawy związane z ciężkim obrzękiem i wzrostem ogólnej temperatury ciała.

Żylaki

Jest uważany za podgatunek egzemy mikrobiologicznej. Może być wywołany przez niektóre leki stosowane w żylakach lub obrzęk (maceracja) skóry z opatrunków.

Najczęściej zlokalizowane na kończynach dolnych w miejscach rozszerzonych naczyń żylnych lub węzłów żylakowych. Głównymi objawami są wyraźne kontury ognisk choroby, słabe swędzenie i silne zaczerwienienie.

Mycotic

Rozpoznaje się go w przypadkach, gdy zakażenie patogenną florą grzybową jest związane z procesem wyprysku. Dotknięte obszary mają zaokrąglony kształt z wyraźnie zdefiniowanymi krawędziami. Objawy charakterystyczne dla prawdziwej formy łączy intensywne złuszczanie skóry.

Ten rodzaj wyprysku jest uważany za trudny do leczenia i wymaga indywidualnego wyboru leków. Stosowanie hormonalnych maści i kremów nie jest zalecane, ponieważ mogą przyczyniać się do rozprzestrzeniania się zakażeń grzybiczych.

Seborrheic

Ma oznaki suchej egzemy z tworzeniem wielu mlecznych płytek, pod którymi widoczna jest przekrwiona powierzchnia obrzękowa. Jest skoncentrowany w miejscach o dużej akumulacji gruczołów łojowych - pod włosami na głowie, w pachach, w okolicy wąsów i brody, w pachwinie.

Podczas czesania rozprzestrzenia się, tworząc zmiany w kształcie pierścienia o wyraźnie określonych krawędziach.

Profesjonalny

Jest wynikiem bezpośredniego kontaktu narażonej skóry z substancjami agresywnymi - proszkami do prania, wybielaczem, farbami, toksycznymi substancjami chemicznymi i nawozami mineralnymi. Najczęściej spotykany w robotnikach rolnych, przemyśle chemicznym, a także tynkarzy, malarzy, myjni i sanitariuszy.

W tej postaci występuje obrzęk, rumień i pogrubienie naskórka, silny świąd. W późniejszych etapach skóra zaczyna się łuszczyć i pękać. Po długim braku kontaktu ze środkiem drażniącym wszystkie objawy same znikają.

Tilotic

Choroba jest zlokalizowana na dłoniach i stopach. Ponieważ skóra w tych obszarach jest szczególnie gęsta, zamiast pęcherzyków, powstają pęcherzyki wielokomorowe, które nie pękają, ale powodują wiele niedogodności dla osoby. Objawy obejmują swędzenie, tkliwość dotyku, suchość i ucisk naskórka.

W miejscu zmian na ramionach i nogach, w przypadku braku terminowego leczenia, tworzą się zrogowaciałe obszary przypominające modzele. Dlatego gatunek ten ma inną nazwę - kukurydza lub róg.

Dyshidrotic

Wyprysk drenujący ma wpływ na dłonie i stopy osoby. Jego wygląd wiąże się ze wzrostem potu, co jest charakterystyczne dla tych obszarów. Małe pęcherzyki wypełnione płynem pękają, a po nich pozostają grube skorupy o brudno-żółtym kolorze.

W niektórych przypadkach zmiany mogą rozprzestrzeniać się na plecy ramion i nóg, a także na palce. Jednocześnie często obserwuje się zmiany troficzne płytek paznokciowych.

Dzieci

Dziecko może odziedziczyć tę formę wyprysku, jeśli jedno lub oboje rodzice są podatni na alergie. Najczęściej niemowlęta cierpią na choroby, których układ odpornościowy nadal nie jest wystarczająco silny.

Choroba zaczyna się od skóry głowy pod włosami, stopniowo pełzającej po twarzy i innych częściach ciała. Objawy najczęściej przypominają egzemę mikrobiologiczną lub łojotokową u dorosłych.

Herpetiform (wyprysk Kaposiego)

Jest uważany za jedną z odmian opryszczki, która atakuje małe dzieci. Choroba charakteryzuje się nagłym wzrostem temperatury ciała do 39-40 ° C i tworzeniem się pęcherzyków przypominających wysypki w ospie wietrznej.

Objawy pojawiają się na twarzy, ramionach, nogach, a czasami na ciele dziecka. Po wyschnięciu pęcherzyków pozostają krwawe skorupy, a następnie ciemne różowe plamy.

Syndrom Stevensa-Johnsona (SSD)

Jest to najcięższa postać wysiękowego rumienia, charakteryzująca się powstawaniem wysypki na skórze i błonach śluzowych oraz ostrym przebiegiem.


SJS towarzyszy gorączka, ból głowy, kaszel, tachykardia. Na genitaliach i błonach śluzowych pojawiają się pęcherze o ciemnoczerwonym kolorze do 5 cm średnicy.

Po pęcherzeniu tworzą się krwawe skorupy. Choroba wymaga natychmiastowego leczenia, ponieważ może prowadzić do poważnych konsekwencji, nawet śmierci.

Lokalizacja wyprysku

W zdecydowanej większości przypadków choroba dotyka odsłonięte części ciała człowieka - głowę, twarz, ręce lub stopy. Ale jeśli nie jest leczona, choroba może przejąć wszystkie nowe obszary - klatkę piersiową, plecy, jamę pachową i podkolanowe, narządy płciowe.

Oddzielne formy wyprysku mają swoje własne ogniska. Obejmują one:

  • grzybicze - palce u stóp i stóp;
  • łojotokowy - skóra głowy pod włosami, twarz, obszar za uszami, górna część pleców, klatka piersiowa;
  • tylotyczne, dezydrotyczne - dłonie i podeszwy;
  • profesjonalny - ręce, stopy i nogi nóg, twarzy, szyi;
  • mikrobiologiczny - w miejscach, w których występują otarcia, rany, czyraki lub inne zmiany skórne.

Wyprysk jest chorobą, którą można wyeliminować tylko za pomocą złożonych metod, łącząc leki z zewnętrznymi lekami i receptury tradycyjnej terapii ze ścisłą dietą. Tylko w tym przypadku możesz pokonać każdy rodzaj tej choroby i przywrócić zdrowie skóry.

Jakie są rodzaje wyprysku i jak go leczyć

Wyprysk - choroba zapalna skóry objawiająca się wysypkami z pęknięciami, skorupami i silnym świądem. Charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem z tymczasowymi remisjami i nagłymi zaostrzeniami. Trudno jest wyleczyć i może przeszkadzać pacjentowi przez całe życie.

Przyczyny egzemy

Przez wiele lat lekarze argumentowali, jaka jest podstawowa przyczyna egzemy. Różne badania wskazują na różne czynniki, które powodują chorobę. Obecnie wyprysk jest uważany za chorobę poliologiczną. Co to znaczy? Termin ten odnosi się do patologii, których rozwój nie jest spowodowany jednym powodem, ale całym kompleksem czynników.

Ważną rolę w występowaniu wyprysku odgrywają zmiany immunologiczne. Powstaje patologiczna reakcja organizmu na jego własne komórki skóry - układ odpornościowy zaczyna postrzegać je jako antygeny i wytwarza na nie przeciwciała, co objawia się miejscową reakcją zapalną ze strony skóry. Te procesy w organizmie potwierdzają testy laboratoryjne - brak równowagi immunoglobulin (nadmiar IgG, IgE i niedobór IgM), a zatem we krwi wykryto naruszenie odporności komórkowej.

Reakcje neurohumoralne mają podobny efekt. Od dawna zauważono, że zaostrzenia egzemy wywołują stres, a także uszkodzenie nerwów obwodowych. Dowód na to może służyć jako pourazowa forma choroby, która często rozwija się wokół powierzchni rany.

Dziedziczność odgrywa również ważną rolę. Jeśli w rodzinie są osoby z wypryskiem, szansa napotkania tej choroby wzrasta kilka razy.

W ostatnich latach lekarze zauważyli wpływ żywienia na rozwój chorób skóry. Badania wykazały, że miłośnicy fast foodów cierpią na egzemę 3 razy częściej, prawdopodobnie ze względu na szkodliwe działanie tłuszczów trans. Ponadto ryzyko wypryskowej wysypki wzrasta wraz z częstym stosowaniem produktów alergizujących.

Pod wpływem wszystkich tych czynników powstaje nienormalna reakcja skóry na wpływ różnych bodźców.

Jakie czynniki mogą powodować wyprysk

Bezpośrednie wystąpienie egzemy jest spowodowane różnymi czynnikami zewnętrznymi i wewnętrznymi. Zewnętrzne czynniki drażniące to:

  • wysoka lub niska temperatura;
  • nasłonecznienie;
  • wiatr;
  • mechaniczne uszkodzenie skóry (uraz, zarysowanie itp.);
  • chemikalia (chemia gospodarcza, kosmetyki, tkaniny syntetyczne itp.).
  • choroby przewlekłe (przewód pokarmowy, wątroba, nerki, choroby autoimmunologiczne i hormonalne itp.);
  • regularny stres;
  • chroniczne zmęczenie;
  • częste przeziębienia;
  • stany niedoboru odporności itp.

Zarówno jeden czynnik, jak i działanie kilku mogą wywołać wyprysk.

Ogólne objawy wyprysku

Różne rodzaje egzemy mają cechy w przebiegu klinicznym. Ale ogólne objawy wysypki są bardzo podobne w różnych postaciach choroby.

Wysypki przechodzą przez kilka etapów rozwoju.

Objawy skórne zaczynają się od stadium rumieniowego. Charakteryzuje się pojawieniem zaokrąglonych, spuchniętych różowych plam na tle niezmienionej skóry. Swędzą, ale dopóki się nie odkleją.

Następnie rozpoczyna się etap pęcherzowo-pęcherzykowy - swędzące grudki i pęcherzyki pojawiają się w dotkniętym obszarze. Pęcherzyki zawierają surową klarowną ciecz i stopniowo otwierają się, powodując płaczącą powierzchnię.

Etap namaczania towarzyszy nie tylko otwarciu pęcherzyków, ale także powstawaniu pęknięć i erozji. Swędzą, co prowadzi do jeszcze większego urazu skóry.

Po pewnym czasie ciecz wysycha, tworzą się skorupy (stadium korowe), pod którym skóra stopniowo się goi. Po całkowitym złuszczeniu zdrowa, niezmieniona skóra zostaje odsłonięta.

Ale to się nie zdarza natychmiast, ponieważ co kilka dni pojawiają się nowe bąbelki, które przechodzą przez te same etapy rozwoju. W środku choroby w tym samym czasie na skórze można wykryć różne elementy wysypki. Zjawisko to nazywa się fałszywym polimorfizmem i jest cechą wyprysku wysypki.

Rodzaje egzemy

W zależności od czynnika etiologicznego, lokalizacji i charakteru wysypki istnieje kilka rodzajów wyprysku:

  • prawda;
  • mikrobiologiczne;
  • łojotokowy;
  • profesjonalny;
  • grzybicze;
  • dezyderyczny;
  • bezduszny;
  • żylaki;
  • wyprysk dziecka.

Wszystkie te typy mogą występować ostro lub przewlekle. Ostre procesy rzadko trwają dłużej niż 2-3 tygodnie. Przewlekłe - przejawiają się w życiu wiele razy. Tymczasowe remisje w tym przypadku zastępuje się zaostrzeniami, których czas trwania zależy od rodzaju choroby i stanu odporności.

Prawdziwa egzema

Prawdziwy (idiopatyczny) wyprysk charakteryzuje się klasycznym przebiegiem choroby. Wysypka przechodzi przez wszystkie cztery etapy. Erozja w tego typu chorobach jest głównie wskazywana i nazywa się „surowymi studzienkami”, co jest cechą charakterystyczną tej formy. Centra nie mają wyraźnych granic, zazwyczaj są rozmieszczone symetrycznie. Proces najczęściej zaczyna się od twarzy lub rąk, ale może rozprzestrzeniać się na inne obszary ciała.

W przebiegu przewlekłym dotknięte obszary skóry ulegają zmianom - nawet w okresach remisji nie wyglądają zupełnie zdrowo. W obszarze wysypki po ich ustąpieniu pozostaje lichenifikacja - ubita skóra o wzmocnionym wzorze skóry.

Wyprysk drobnoustrojów

Ten rodzaj wyprysku jest spowodowany dodatkiem infekcji. Może się to zdarzyć w przypadku procesu wypryskowego o odmiennym charakterze lub ta postać choroby może rozwinąć się w strefie przewlekłego ropnego zapalenia skóry - wokół zakażonych ran, szczelin, otarć, owrzodzeń troficznych itp.

Zmiany chorobowe z tego typu chorobami o wyraźnych krawędziach, silnym swędzeniu i obfitych brudnych żółtych ropnych skorupach. Wzdłuż krawędzi naskórka można oderwać, a wokół niego mogą znajdować się strefy odpadania (grudki, pęcherzyki i inne elementy wysypki). Wysypka wyprysku drobnoustrojów jest podatna na rozprzestrzenianie się i może wpływać na duże obszary ciała.

Odmianą formy mikrobiologicznej jest wyprysk podobny do monetarnych (liczbowych). Wysypka pojawia się w postaci okrągłych plam wielkości monety, które nadały temu gatunkowi nazwę.

Niektóre szkoły dermatologiczne odnoszą się do mikrobiologicznego wariantu choroby, takiego jak grzybicze, żylakowe i pourazowe wypryski.

Egzema grzybicza

Reakcja alergiczna organizmu na zakażenie grzybicze prowadzi do rozwoju tej formy wyprysku. Proces łączy objawy zmian grzybiczych i wypryskowych. Centra są zaokrąglone z dobrze zdefiniowanymi krawędziami i wyraźnym łuszczeniem. Ten rodzaj wyprysku jest szczególnie odporny na leczenie, dlatego wymaga zwiększonej opieki ze strony lekarza i dokładniejszego badania pacjenta.

Wyprysk żylakowy

Już od nazwy jest jasne, że ten rodzaj wyprysku występuje na tle żylaków. W związku z tym ogniska znajdują się głównie na kończynach dolnych. Rozwój owrzodzeń troficznych, urazów skóry, maceracji itp. Przyczynia się do rozwoju choroby. Granice zmian chorobowych z tą postacią wyprysku są wyraźne, wyraźne, ale swędzenie jest zwykle łagodne. W leczeniu tego typu terapii ważna jest pierwotna choroba, czyli żylaki kończyn dolnych.

Wyprysk pourazowy

Tworzy się wokół ran, zmian skórnych, otarć itp. Zmiany mają wyraźne granice i lekkie swędzenie. Wtórna infekcja często łączy się, a obraz kliniczny staje się podobny do objawów egzemy mikrobiologicznej.

Wyprysk zawodowy

Wyprysk zawodowy, jak sama nazwa wskazuje, spowodowany jest czynnikami drażniącymi w pracy - najczęściej różnymi substancjami chemicznymi i żrącymi. Należą do nich sole chromu i niklu, niektóre barwniki, cement, terpentyna, formaldehyd, syntetyczne żywice epoksydowe i inne substancje. Pojawienie się tego typu wyprysku przyczynia się do nadmiernie wilgotnego lub suchego powietrza w miejscu pracy, narażenia na kurz na skórze, częstych obrażeń skóry.

Wyprysk łojotokowy

Ten rodzaj wyprysku jest zlokalizowany w obszarach skóry bogatej w gruczoły łojowe. Wysypka egzemy łojotokowej różni się od innych form - pęcherzyki jako takie nie są wykrywane na skórze. Głównym elementem wysypki są szaro-żółte łuski i płytki, pod którymi znajduje się hiperemiczna powierzchnia obrzękła. Ogniska mogą się rozprzestrzeniać i łączyć ze sobą, tworząc strefę uszkodzeń z konturami w kształcie pierścienia i girlandy.

Wyprysk dysydidyczny

Dyshidrotyczna egzema jest zlokalizowana na dłoniach i podeszwach, ale może rozprzestrzeniać się na tył rąk i stóp. Wysypka charakteryzuje się mikropęcherzykami z ich szybkim otwieraniem i tworzeniem się małych pęknięć i skorup. Różni się silnie bolesnym świądem. Czasami paznokcie biorą udział w procesie rozwoju w nich zaburzeń troficznych.

Wyprysk kukurydzy

Ten rodzaj wyprysku nazywany jest również tilotycznym lub napalonym. Obszary dotknięte chorobą są zlokalizowane na podeszwach stóp, rzadziej na dłoniach. Ze względu na cechy strukturalne naskórka w tych obszarach, stadium rumienia praktycznie się nie wyraża. Wysypki są reprezentowane przez obszary hiperkeratozy w postaci mozololesty z pęknięciami i świądem.

Wyprysk u dzieci

Wyprysk u dzieci najczęściej rozwija się z tendencją do alergii. Ważną rolę odgrywa tu czynnik dziedziczny - jeśli reakcje alergiczne są charakterystyczne dla rodziców, dziecko ma zwiększone ryzyko wystąpienia wyprysku. W dzieciństwie wysypka charakteryzuje się szczególnie wyraźnym składnikiem wysiękowym, tendencją do łączenia zmian chorobowych i częstym dodawaniem wtórnych zakażeń.

Leczenie egzemy

Leczenie egzemy zależy od jej przyczyny i rodzaju. Dlatego z pojawieniem się zmian chorobowych należy najpierw umówić się na wizytę u dermatologa. Lekarz przeprowadzi niezbędne badanie, prawidłowo określi formę choroby i wybierze skuteczną terapię.

Do leczenia egzemy:

  • leki hormonalne;
  • leki przeciwhistaminowe;
  • terapia odczulająca;
  • antybiotyki;
  • środki przeciwgrzybicze;
  • preparaty do suszenia i zmiękczania;
  • środki uspokajające i inne

Leki hormonalne

Ta grupa środków na wyprysk jest najczęściej stosowana. Wyjątkiem jest forma grzybowa, ponieważ grzyby w obecności glikokortykosteroidów aktywnie mutują i rozmnażają się. W leczeniu innych gatunków są to niezbędne leki, ponieważ szybko łagodzą stany zapalne, świąd i objawy alergiczne.

Najczęściej używane leki:

  • Kenacourt;
  • Metipred;
  • Polcortolon;
  • Medrol;
  • Celeston i inni.

Zazwyczaj są one przepisywane w tabletkach, ale w przypadku przedłużającego się przebiegu i rozległych obszarów uszkodzeń można je stosować w zastrzykach.

Jest to poważna grupa leków o dużej liczbie przeciwwskazań i skutków ubocznych, więc w żadnym wypadku nie możesz ich przepisać samodzielnie. Samoleczenie może zakończyć się bardzo źle. Glukokortykosteroidy powinny być wybierane tylko przez lekarza i pod jego kontrolą.

Leki przeciwhistaminowe

Leki te są również stosowane w większości przypadków wyprysku. Łagodzą objawy alergii i zmniejszają swędzenie. Dermatolodzy często przepisują:

Jeśli jesteś podatny na alergie, fundusze te powinny być stale przechowywane w apteczce.

Terapia nadwrażliwości

Gdy wyrażone reakcje alergiczne wymagają terapii odczulania wlewu. W tym celu stosuje się tiosiarczan sodu, chlorek wapnia, chlorek sodu i inne roztwory.

Terapia antybakteryjna

Leczenie antybiotykami jest wymagane w przypadku egzemy mikrobiologicznej lub w celu przystąpienia do wtórnej infekcji. Zazwyczaj przepisuj leki przeciwbakteryjne w postaci maści:

  • Erytromycyna;
  • Tetracyklina;
  • Polimyksyna;
  • Lewomekol;
  • Bactroban;
  • Baneocyna i inne

W ciężkich przypadkach wymagana jest ogólnoustrojowa antybiotykoterapia.

Środki przeciwgrzybicze

Leki przeciwgrzybicze - leki z wyboru w leczeniu egzemy grzybiczej. Są one używane zarówno jako środki zewnętrzne, jak i jako terapia systemowa, w zależności od ciężkości procesu i rodzaju grzyba.

Najczęściej przepisywane:

  • Akriderm;
  • Triderm;
  • Batrafen;
  • Pimafucyna;
  • Orungal;
  • Fungerbin i inni

Z tej listy musisz osobno wybrać Triderm. Jest to złożony lek zawierający składniki antybakteryjne, przeciwgrzybicze i hormonalne. Oznacza to, że działa kompleksowo i jest skuteczny przeciwko różnego rodzaju infekcjom.

Suszenie i emolienty

Cynk, smoła, siarka, kwas salicylowy i inne środki suszące są stosowane w procesie płaczu i mogą być sprzedawane jako produkt gotowy (Tsindol, maść siarkowa, maść cynkowa) lub przygotowywane bezpośrednio w aptece na receptę.

Po utworzeniu się skorupy i rozpoczęciu peelingu pokazano preparaty zmiękczające i regenerujące:

Zmiękczają skórę i zapewniają jej nawilżenie i szybkie gojenie.

Środki uspokajające

Z powodu bolesnego świądu, który niepokoi pacjentów nie tylko w ciągu dnia, ale także w nocy, pozbawiając ich snu, pacjenci stają się drażliwi i nerwowi. W takich przypadkach zalecane są środki uspokajające (Persen, Novopassit, Tenoten itp.), Aw niektórych przypadkach środki uspokajające i przeciwdepresyjne. Takie środki są wybierane i zwalniane przez lekarza, ponieważ są sprzedawane wyłącznie na receptę.

Zapobieganie wypryskom

Aby zapobiec egzemie, zaleca się stosowanie zdrowego stylu życia, uprawianie sportu, chodzenie na świeżym powietrzu, aby stymulować obronę organizmu.

Pamiętaj, aby spróbować jeść dobrze. Osoby z zamiłowaniem do alergii powinny wyeliminować z diety wszystkie pokarmy alergenne.

Ubrania i buty są lepsze do wyboru z naturalnych materiałów.

Jeśli wystąpią żylaki, należy skonsultować się z flebologiem i postępować zgodnie ze wszystkimi zaleceniami dotyczącymi leczenia.

Ważnym środkiem zapobiegającym egzemie i jej powikłaniom jest przestrzeganie środków higieny osobistej. Jest to jedyny sposób, aby zapobiec występowaniu zmian zakaźnych.

Jeśli jesteś uczulony na jakiekolwiek produkty, chemikalia lub inne substancje drażniące, powinieneś unikać kontaktu z nimi.

Jeśli nie można uniknąć wystąpienia wyprysku, przy pierwszym pojawieniu się wysypki należy skontaktować się z dermatologiem w celu leczenia na czas. Pomoże to zapobiec powikłaniom choroby.

W okresach remisji wszystkim pacjentom jest obserwowana ambulatorium i leczenie sanatoryjne. Jeśli wszystkie środki zapobiegawcze i zalecenia lekarza są przestrzegane, liczbę zaostrzeń można zmniejszyć do minimum, a wysoką jakość życia można utrzymać przez wiele lat.

Wyprysk choroby skóry: przyczyny, objawy i leczenie

Wyprysk jest chorobą skóry o charakterze alergicznym, charakteryzującą się obecnością procesu zapalnego i możliwością częstego nawrotu.

Wzmianka o chorobie sięga II wieku pne. er W tłumaczeniu z greckiego termin „wyprysk” oznacza „wysypkę na skórze” lub „wrzenie”. Z reguły zmiany skórne wpływają na powierzchnię dłoni, stóp lub twarzy, ale mogą rozprzestrzeniać się po całym ciele.

Zarówno dorośli, jak i dzieci są zagrożeni chorobą. Według statystyk, u mężczyzn i kobiet ta dolegliwość jest diagnozowana w około 30–35% przypadków, a tendencja do rozprzestrzeniania się choroby rośnie z roku na rok. Infekcja we wczesnym dzieciństwie może szybko doprowadzić do śmierci.

Przyczyny egzemy u dzieci i dorosłych

Główną przyczyną wystąpienia egzemy u dzieci i dorosłych jest nadwrażliwość organizmu na działanie alergenów.

Podczas wprowadzania antygenów do niego, przeciwciała tworzą, w odpowiedzi, całe kompleksy antygen-przeciwciało, które podczas interakcji powodują uwalnianie substancji biologicznie czynnych, które przyczyniają się do rozwoju procesu zapalnego.

Przyczyną objawów wyprysku może być narażenie na alergeny, takie jak:

  • Różne rodzaje barwników spożywczych i suplementów diety
  • Chemikalia i produkty do pielęgnacji ciała
  • Jedzenie
  • Leki (penicylina, nowokaina itp.)
  • Kosmetyki
  • Robaki
  • Zakażenia bakteryjne i grzybicze
  • Ukąszenia owadów
  • Włosy zwierzęce
  • Zarodniki kurzu i pleśni
  • Pyłek roślinny
  • Słońce
  • Biżuteria i niektóre metale
  • Hipotermia

Ryzyko choroby pod wpływem zaburzeń wewnętrznych nie jest wykluczone:

  • Patologia wątroby lub nerek
  • Zaburzenia przewodu pokarmowego
  • Nierównowaga hormonalna w organizmie
  • Cukrzyca
  • Choroby układu nerwowego

Przyczyną rozwoju egzemy i jej rozwoju może być wiele czynników:

  1. Słaba odporność
  2. Skłonność do alergii
  3. Choroby endokrynologiczne
  4. Stres
  5. Przewlekłe infekcje zapalne

Według statystyk patologia często rozwija się z zaburzeniami układu nerwowego i hormonalnego, przewlekłymi zakażeniami i chorobami przewodu pokarmowego.

Z alergicznych skutków żywności mają:

  • Słodycze
  • Wędzone mięso
  • Napoje gazowane
  • Orzechy
  • Jaja
  • Czekolada
  • Solenie
  • Pikantne potrawy
  • Owoce cytrusowe

Główną przyczyną występowania wyprysku w dzieciństwie lekarze uważają za skłonność genetyczną. Często, jeśli występuje infekcja u rodziców, ryzyko choroby u potomstwa wzrasta o 40%.

Jednakże czynniki przyczyniające się są niezbędne do rozwoju objawów choroby:

  • Stresujące sytuacje
  • Reakcje alergiczne na produkty do pielęgnacji skóry
  • Alergie pokarmowe
  • Choroby narządów wewnętrznych
  • Zaburzenia metaboliczne
  • Brak korzystnych pierwiastków śladowych
  • Nastoletnie zmiany hormonalne

W wieku 6 miesięcy częstą przyczyną egzemy jest słaba, niesformowana odporność i delikatna skóra dziecka. Wraz z nadejściem okresu dojrzewania w organizmie zachodzą zmiany hormonalne, które mogą wywołać początek choroby zarówno u dziewcząt, jak iu chłopców.

Przyczyną rozwoju egzemy u niemowląt może być stosowanie leków lub określonych produktów przez matkę dziecka. W końcu narażenie na alergeny jest łatwo przenoszone przez mleko karmiące.

Jak wygląda wyprysk u dzieci i dorosłych: objawy i ich zdjęcia

Główne objawy egzemy to:

  1. Zaczerwienienie skóry
  2. Płynne pęcherze
  3. Wilgoć
  4. Kiedy pękają bąbelki, wyciekają.
  5. Peeling i odbudowa uszkodzonej warstwy skóry

Wraz z chorobą tej choroby na powierzchni skóry można zaobserwować zaczerwienienie lub niebieskawe zabarwienie. Takie miejsca są zlokalizowanymi miejscami ognisk zapalnych.

Następuje pojawienie się wysypki, której rodzaj zależy od rodzaju choroby. W tym przypadku dotknięta skóra może okresowo lub trwale swędzić. Same pryszcze są wypełnione przezroczystą lub żółtawą cieczą, gdy wypływają z niej małe rany i pęknięcia.

Zmiany mogą krwawić i są bolesne. Częstym towarzyszącym objawem jest podwyższona temperatura ciała. W okresie zaostrzenia występuje nasilenie i zaostrzenie powyższych objawów, a na etapie remisji - ich osiadanie i suchość skóry.

Spójrz na zdjęcie objawów choroby egzemy, podane poniżej, aby uzyskać szczegółowe informacje:

Główne objawy zakażenia wyprysku u dziecka to:

  • Pojawienie się czerwonych plam na powierzchni skóry
  • Wysypka
  • Swędzenie
  • Pojawienie się pęcherzyków lub „węzłów”
  • Peeling skóry
  • Skórki na dotkniętej skórze
  • Zmęczenie, złe samopoczucie
  • Niespokojny sen
  • Płacz i kaprysy
  • Drażliwość
  • Utrata apetytu

Zwróć uwagę na to, co wygląda jak wyprysk u dzieci i dorosłych, na zdjęciu poniżej:

Jakie są rodzaje wyprysku skóry: klasyfikacja choroby u dzieci i dorosłych

Zgodnie z klasyfikacją medyczną podział wyprysku choroby na typy jest następujący:

  1. Prawda
  2. Profesjonalny
  3. Mikrobiologiczny
  4. Seborrheic
  5. Dzieci

Zdjęcia rodzajów wyprysku i wyniki leczenia przedstawiono poniżej - poszukaj szczegółów:

Prawdziwa postać choroby (lub idiopatyczna) charakteryzuje się występowaniem zmian wysiękowych na ramionach, nogach i ciele. Ta forma szybko przekształca się w chorobę przewlekłą.

Wysypka jest przedstawiona w postaci małych (do 0,5 cm) pęcherzyków o lekko zaokrąglonym kształcie. Kiedy pękają, dochodzi do wycieku ropnych mas, które po zestaleniu prowadzą do powstawania suchych skorup na powierzchni skóry.

Niektóre rodzaje chorób mają swoje odmiany. Więc podgatunek prawdziwej egzemy:

  • Dyshidrotic
  • Horny
  • Śmiertelny

Dyshidrotyczny typ prawdziwego gatunku charakteryzuje się dominującą lokalizacją zmian skórnych w tylnej części dłoni, wewnętrzną częścią paliczków palców i stóp. Wysypka może dotyczyć zarówno pojedynczych, jak i parowanych pryszczy.

Napalona prawdziwa egzema jest również znana jako choroba tylotyczna lub w kształcie kukurydzy. Lokalizacja zmian skórnych to powierzchnia dłoni i stóp. Cechą charakterystyczną jest tworzenie się warstwy kukurydzy w miejscach pokonania powłoki skóry. Z reguły podczas infekcji występuje silny świąd i pieczenie.

Wyprysk obrzękowy jest chorobą skóry, która jest odmianą prawdziwego rodzaju dolegliwości. Charakteryzuje się pojawieniem grudek i pęcherzyków na zagęszczonych obszarach skóry. Najczęściej zmiany skórne pojawiają się w fałdach rąk i nóg, twarzy i fałd pachwinowych.

Cechą podgatunku jest to, że krosty nie pękają i nie tworzą ran, ale po prostu tworzą plamy stwardniałej suchej skóry. Swędzenie ma charakter okresowy, z reguły pogarsza się w ciepłym sezonie. Ten typ choroby najczęściej występuje w postaci przewlekłej.

Wyprysk zawodowy występuje u osób pracujących przy kontakcie z alergenami. Prowokatorzy mogą być solami niklu, chromem, formaldehydami, barwnikami i tak dalej. Ryzyko infekcji to pracownicy przemysłu chemicznego, farmaceutycznego i inżynieryjnego.

Nadmierna wilgotność lub suchość powietrza, kurz, urazy zawodowe pogarsza objawy choroby. Porażka skóry w pierwszej kolejności występuje w bezpośrednim kontakcie z alergenem, a następnie rozprzestrzenia się na całej powierzchni ciała.

Ten typ choroby charakteryzuje się pojawieniem się zaczerwienienia skóry, swędzenia, płaczu i tworzenia się zagęszczonych obszarów skóry z pęknięciami. Z reguły choroba jest przewlekła.

Wyprysk drobnoustrojów najczęściej występuje w miejscach rozwoju owrzodzeń troficznych, ran, przetok, otarć i zadrapań. Zaczerwienienie i pojawienie się pęcherzy i grudek obserwuje się na zakażonych obszarach skóry. Wraz z dalszym rozwojem choroby w miejscach pryszczy otwierających się, erozji tworzą się żółto-zielone lub krwawe skorupy.

W przypadku tego typu dolegliwości, występowanie zmian skórnych o postaci asymetrycznej, z wyraźnymi zarysami granic zmian chorobowych, małą „granicą” wzdłuż krawędzi obszarów objętych stanem zapalnym, jest charakterystyczne dla rozwoju procesów pirodermicznych.

Jakie są rodzaje egzemy mikrobiologicznej:

  1. Numeryczny
  2. Mycotic
  3. Intertriginous
  4. Paratraumatyczne
  5. Cycosiform
  6. Żylaki
  7. Ukąszenia

Numeryczny (podobny do monety, niejednolity) wyprysk drobnoustrojów charakteryzuje się pojawieniem się zaokrąglonych ognisk zapalenia kończyn rąk i nóg, opuchlizny, zaczerwienienia, tworzenia grudek, pęcherzyków i strupów. W średnicy zmiany skórne mogą osiągnąć 2-3 cm.

Wyprysk grzybiczych drobnoustrojów rozwija się na tle infekcji grzybiczych (grzybica, porosty, kandydoza itp.). Oprócz objawów choroby wyprysku rozwijają się równolegle objawy procesu grzybiczego.

Wyprysk drobnoustrojów międzyzębowych jest chorobą skóry u dzieci i dorosłych, wpływającą na fałdy ciała (pachwinowe, pachowe i tym podobne). Gatunek ten charakteryzuje się tworzeniem grudek i pęcherzyków, pęknięć, obszarów płaczących, zaczerwienienia, świądu i bólu. Opracowany w wyniku zwiększonej wrażliwości.

Paratraumatyczny wyprysk drobnoustrojów występuje w miejscach kontaktu między warstwami skóry (pachy, fałdy pachwinowe, itp.).

Gatunek ten charakteryzuje się pojawieniem się grudek i pęcherzyków, zaczerwienieniem, pęknięciami, obszarami płaczącymi, skorupami, uczuciem swędzenia i bólu. Rozwija się na tle nadmiernej wrażliwości organizmu na pelococci lub drożdże.

Typ mikrobiologiczny choroby Sikosiformny rozwija się u osób cierpiących na przewlekłe zapalenie mieszków włosowych (sykoza).

Gatunek ten charakteryzuje się pojawieniem się krost wnikniętych przez włosy na zapalne obszary skóry, pęcherze, których pęknięcie powoduje erozję. Zmiany chorobowe z reguły znajdują się w obszarze brody, łonowej, górnej wargi, pach i tym podobnych.

Wyprysk drobnoustrojów żylakowych rozwija się na tle rozprzestrzeniania się żylaków. Ogniska procesu zapalnego są zlokalizowane w miejscach choroby żylnej, mają wyraźne granice i grudki, pęcherzyki, krosty, strupy i tym podobne są obserwowane w zaczerwienionych obszarach.

Perinatalna postać drobnoustroju choroby rozwija się u matek karmiących w wyniku uszkodzenia skóry piersi. Ten typ charakteryzuje się zaczerwienieniem, łuszczeniem, tworzeniem się skorup i pęknięć, proces nasiąka.

Charakterystyczne dla objawów wyprysku łojotokowego objawy i objawy pojawiają się w okolicy za małżowinami usznymi, na twarzy, klatce piersiowej, łopatkach i włosach głowy.

Ogniska stanu zapalnego przedstawiane są w postaci czerwonych plam pokrytych żółtymi skorupami. Wraz z rozwojem dolegliwości na głowie, włosy wyglądają na sklejone i tłuste, a na powierzchni skóry można zaobserwować dużą liczbę złuszczonych cząstek nabłonka.

Dziecięca postać choroby charakteryzuje się wyraźnym wysiękowym uszkodzeniem skóry. Z reguły rozwija się w obecności choroby u rodziców. Zakażenie w okresie niemowlęcym jest często nazywane terminem „skaza”.

Jest to jedna z najczęstszych zmian skórnych występujących u małych dzieci. Ogniska zapalenia zlokalizowane są na rękach, włosach głowy, twarzy i nóg. Możliwe wystąpienie mieszanego typu choroby.

Najczęstsze rodzaje wyprysku występujące u dzieci przedstawia poniższa lista:

W zależności od ciężkości choroby istnieje kilka etapów. Etapy egzemy:

  1. Rumieniowaty
  2. Grudkowy
  3. Vesicular
  4. Płacz
  5. Crusoe
  6. Łuskowaty
  • Rumieniowaty (początkowy) etap choroby charakteryzuje się pojawieniem się zaczerwienienia, świądu i obrzęku w niektórych obszarach skóry.
  • Stopień grudkowy lub guzkowy charakteryzuje się powstawaniem różowawych narośli na zaczerwienionej skórze.
  • Etap pęcherzykowy rozpoczyna się od utworzenia klarownej (lub żółtej) ciekłej zawartości we wzrostach.
  • Etap mokry charakteryzuje się wyciekiem zawartości surowiczych i tworzeniem się erozji, pęknięć i ran.
  • Etap skorupy charakteryzuje się tworzeniem suchych skorup i płatków na uszkodzonych obszarach skóry.
  • Łuszcząca się faza choroby zaczyna się w momencie, gdy suche skorupy znikają, a obszary łuszczące się goją.

Spójrz na zdjęcie etapów wyprysku, przedstawione poniżej:

Pełny cykl choroby może trwać od 2 dni do kilku miesięcy.

Aby określić przyczyny wyprysku i recepty, przeprowadza się serię prostych testów:

  • Ogólne badanie krwi
  • Test warstwy rogowej
  • Test do określenia atopowej postaci choroby
  • Badanie histologiczne biopsji

Próbki rogów są pobierane, aby wyeliminować możliwość zakażeń grzybiczych lub zakaźnych.

Test do określania atopowej postaci choroby przeprowadza się przy użyciu różnych rodzajów alergenów, co umożliwia ustalenie prowokatora reakcji alergicznej. Badania biopsyjne rzadko są wykonywane w celu wykluczenia czynników autoimmunologicznych.

Leczenie nagłe egzemy skórnej

Przy pierwszych objawach wyprysku leczenie przepisuje dermatolog lub, w przypadku choroby dziecka, pediatra. Głównym zadaniem terapii jest wyeliminowanie przyczyny, która wywołuje pojawienie się choroby. Aby to zrobić, ogranicz kontakt osoby z prowokatorem.

W przypadku ostrej fazy choroby ofiara musi otrzymać pierwszą pomoc.

Leczenie awaryjne skóry wypryskowej:

  1. Jako miejscową terapię w ostrej fazie stosuje się zimne płyny z 0,25% wody ołowiowej, 2% roztworu kwasu borowego, 2-5% cieczy Burova.
  2. W miarę ustępowania zapalnej reakcji wysiękowej stosuje się maści - 0,5% hydrokortyzonu, hydrokortyzonu-POS 1 i 2,5%, 2% maści borowej cynku
  3. 10% roztwór chlorku wapnia doustnie lub dożylnie
  4. Połknięcie w tabletkach - „Dimedrol”, „Suprastin”, „Diazolin”, „Fenkrol”, „Ketotifen”
  5. Histoglobulinę wstrzykuje się pod skórę, zaczynając od 1 do 3 ml, wewnątrz - 3-5% roztwór bromku sodu w 1 łyżce. l dziennie.
  6. Terapia witaminami
  7. Wprowadzenie chlorku wapnia
  8. Racjonalna dieta, oczyszczanie jelit, działania przeciwko inwazji robaków

Skuteczne metody leczenia egzemy skórnej: grupy leków

Metody leczenia wyprysku można podzielić na dwie grupy:

Jako leki można stosować leki zarówno do użytku zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Metody nielekowe obejmują dietę, przestrzeganie dnia i działania mające na celu utrzymanie ogólnego stanu zdrowia.

Grupy leków stosowanych w leczeniu egzemy:

  1. Leki przeciwhistaminowe
  2. Glukokortykosteroidy
  3. Produkty detoksykacyjne
  4. Diuretyki
  5. Środki uspokajające
  6. Enterosorbenty
  7. Antybiotyki
  8. Witaminy z grupy B

Leczenie ostrego wyprysku skórnego nie jest całkowite bez leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji, na przykład takich jak Clemastine, Activastin, Chloropyramine i tak dalej. W przyszłości, wraz z wygaszeniem ostrych objawów, przestawiają się na stosowanie podobnych leków drugiej generacji (na przykład „Loratadin”).

Spośród leków z grupy glikokortykosteroidów najczęściej stosuje się betametazon i prednizolon. Trzecia grupa leków do leczenia choroby obejmuje różne roztwory (glukonian wapnia, tiosiarczan sodu itp.).

Diuretyki są stosowane w celu łagodzenia obrzęków. Może to być „Furosemid” lub „Diakarb”.

Przy pierwszych objawach i objawach choroby skóry wyprysku konieczne jest leczenie środkami uspokajającymi, aby wyeliminować uczucie swędzenia, normalizować sen i walczyć z bezsennością. Ponadto leki z tej grupy przyczyniają się do walki ze stresem i napięciem nerwowym.

Leki w tej kategorii to Oxazepam i Nitrazepam.

Szeroko stosowane są enterosorbenty, takie jak „hydroliza ligniny” lub „hydrożel kwasu metylokrzemowego”.

W celu skutecznego leczenia egzemy mikrobiologicznej obowiązkowe są antybiotyki, takie jak „Azytromycyna”, „Ampicylina”.

Witaminy z grupy B są niezbędne do utrzymania stabilnego układu nerwowego, poprawy trawienia, przywrócenia zapasów energii, zwiększenia odporności na stres i utrzymania równowagi cukrów we krwi.

Leczenie farmakologiczne choroby skóry wywołanej przez egzemę ma na celu przeciwzapalne, dezynfekujące, keratolityczne działanie i łagodzi swędzenie.

Jako leki przeciwzapalne stosować 1% roztwór rizocyny lub 1% roztwór taniny, 2% roztwór kwasu borowego, 0,25% roztwór azotanu srebra. Do ich użycia konieczne jest cięcie gazy, złożone w 4-5 warstwach i zwilżone jednym z wyżej wymienionych środków.

Kompres stosuje się do dotkniętych obszarów co 10 minut przez jedną godzinę.

Takie leczenie egzemy ma na celu wyeliminowanie objawów i przyczyn choroby. Leki przeciwzapalne zmniejszają proces wysiękowy i pokrywają dotknięte obszary cienką warstwą ochronną, która chroni skórę przed powtarzającymi się infekcjami.

Ta grupa leków obejmuje również glikokortykosteroidy w postaci aerozoli („Oksycyklosol”, „Triamcynolon”) lub emulsje, kremy i maści („Hydrokortyzon”, „Betametazon”, „Deksametazon”, „Triamcynolon”).

Aby zmniejszyć ogniska stanu zapalnego, lekarz może zalecić stosowanie maści i past, na przykład: ichtiol, smoła, siarka, smoła naftalenowa i inne.

Do leczenia egzemy gatunków drobnoustrojów pokazanych na zdjęciu szeroko stosuje się maści antybakteryjne do użytku zewnętrznego:

„Neomycyna”

Klindamycyna

„Tetracyklina”

Skóra po wyzdrowieniu jest cieńsza, łatwo ulega uszkodzeniu, zapala się, co może prowadzić do powstawania pęknięć, a czasem zmian krostkowych. Może powodować swędzenie skóry.

Dlatego do tworzenia skorup ochronnych i ich dalszego odrzucania stosuje się roztwory barwników anilinowych (zieleń brylantowa, fukorcyna, błękit metylenowy itp.). Pod ochroną tej warstwy skóra zostanie w pełni przywrócona i ryzyko infekcji zostanie zmniejszone.

Stosowano również leki na bazie bizmutu i cynku, maść - „Dermatol”, „Sibikort”, „Dermozolon”, „Lorinden C”.

Podczas płaczu wyprysk - balsamy z zimnej mocnej herbaty, po wysuszeniu - rozmazywanie kremem hydrokortyzonowym.

Leczenie egzemy u dzieci przy pierwszych objawach choroby

Przy pierwszych objawach wyprysku u dzieci leczenie jest przepisywane przez lekarza pediatrę lub dermatologa na podstawie badania lekarskiego i wyników przeprowadzonych testów. Do terapii stosowano hormony kortykosteroidowe w postaci do użytku zewnętrznego. Najczęściej stosowanym lekiem jest maść hydrokortyzonowa.

Aby uspokoić dziecko, zaleca się stosowanie wyciągu z kozłka lekarskiego. Witaminy z grup B i C są przepisywane jako terapia witaminowa.

W przypadku choroby z typem choroby mikrobiologicznej konieczne jest włączenie antybiotyków w trakcie leczenia (Lorinden, Lokakorten-N i tym podobne).

W leczeniu swędzącej egzemy u dzieci stosuje się leki przeciwhistaminowe (Zaditen, Tavegil, Diprazin, Suprastin, Peritol).

Aby przywrócić pracę przewodu pokarmowego, lekarz może przepisać stosowanie leku „Lactobacterin” lub „Colibacterin”.

Do zewnętrznego leczenia dotkniętych obszarów użyto „Castellani”, 1% roztwór alkoholowych barwników anilinowych, „Dermozolon”, „Geocorton”.

Druga grupa metod leczenia opiera się na stosowaniu diety pacjenta.

Hipoalergiczna dieta stosowana w leczeniu egzemy

Hipoalergiczna dieta stosowana w egzemie ma na celu wyeliminowanie z diety wszystkich pokarmów, które mogą powodować reakcję alergiczną.

Zakres zabronionych produktów spożywczych obejmuje:

  • Jakieś cytrusy
  • Wszystkie czerwone owoce i warzywa
  • Jaja
  • Mąka i wyroby cukiernicze
  • Czekolada
  • Kawa
  • Mocna herbata
  • Wędzone mięsa, kiełbasy i tym podobne
  • Pikantne i smażone potrawy
  • Zachowanie
  • Mleko
  • Alkohol
  • Owoce morza
  • Ryba

Dieta do leczenia egzemy u dzieci i dorosłych powinna być przepisywana przez lekarza i powinna być ściśle przestrzegana przez pacjenta. W diecie dominują produkty o wysokiej zawartości karotenu i witamin z grupy B.

Te elementy są w marchwi, kapuście, grochu i fasoli. Stosowanie tych produktów przyczynia się do gojenia skóry. Dozwolone jest przyjmowanie soków owocowych, ale tylko w postaci rozcieńczonej w stosunku 1: 2.

Dieta stosowana w egzemie obejmuje stosowanie zbóż (gryka, płatki owsiane). Pomagają oczyścić jelita i normalizować jego pracę. Ta sama nieruchomość ma kefir, ryazhenka i twaróg. Nie zaniedbuj używania zieleni, w szczególności pietruszki, selera, kopru.

Jak na stałe pozbyć się wyprysku: leczenie domowe środkami ludowymi i zapobieganie

Popularne są również nietradycyjne metody terapii. W leczeniu egzemy w domu często stosuje się surowe ziemniaki tarte i zmieszane z miodem. Taki kompres powinien być zawinięty w gazę i nałożony na zmienioną chorobowo skórę.

Herbaty ziołowe mają korzystny wpływ na skórę. Do ich przygotowania używa się kwiatów rumianku, szałwii, podbiału, nagietka, kory dębu, krwawnika i sukcesji. Cięcie gazy zanurzone w gotowanym bulionie stosuje się na obszary wypryskowe kilka razy dziennie.

W leczeniu swędzącego wyprysku środki ludowe w domu są szeroko stosowane w maści czosnkowej i naparze z mięty pieprzowej. Aby przygotować maść, gotuj czosnek i przetrzyj go, mieszając z miodem w stosunku 1: 1. Nałóż na dotknięty obszar aż do całkowitego wyleczenia. Ta mieszanka doskonale łagodzi swędzenie i zatrzymuje proces zapalny.

Zanim zdecydujesz się pozbyć wyprysku w domu, skonsultuj się z lekarzem.

Wyprysk jest chorobą, która może nawrócić. Dlatego po zakończeniu leczenia ważne jest, aby zarówno dzieci, jak i dorośli obserwowali środki zapobiegające ponownemu zakażeniu. Jeśli chodzi o to, jak na stałe pozbyć się objawów wyprysku, lekarze jednogłośnie twierdzą, że najważniejsze jest przestrzeganie zasad higieny osobistej.

Bast, szczoteczka do zębów, ręcznik i tym podobne - bardzo osobiste artykuły gospodarstwa domowego, które muszą być regularnie wymieniane (raz w miesiącu). Codzienny prysznic to procedura obowiązkowa.

Wszelkie drobne zadrapania i rany należy leczyć środkiem antyseptycznym lub dezynfekującym. Po każdej wizycie na ulicy lub w toalecie musisz umyć ręce wodą z mydłem.