Zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych: leczenie i diagnoza

Zakrzepicy żyłkowej nie należy mylić z taką chorobą jak zakrzepowe zapalenie żył. Zakrzepowe zapalenie żył charakteryzuje się występowaniem zapalenia ściany naczynia żylnego z rozwojem martwicy i zapaleniem tkanek miękkich nogi i stopy.

Największe niebezpieczeństwo zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych leży nie tylko w trofizmie tkanek miękkich w wyniku wystąpienia zastoinowej krwi żylnej, ale także w tym, że powstałe zakrzepy krwi mogą się oderwać i zostać przetransportowane z krwią do innych narządów, takich jak serce lub płuca, które prowadzi do promboemboli, zawału serca lub udaru.

Cechą patologii jest to, że pacjent może nawet nie być świadomy obecności tej patologii w swoim ciele przez długi okres. W takim przypadku, jeśli kolor skóry pozostaje normalny i jej wrażliwość nie zmienia się, to w pewnym momencie może dojść do konfrontacji z faktem, że wiele poważnych powikłań zaczyna się rozwijać w jego ciele, czego przyczyną jest tworzenie się skrzepu krwi na ścianie naczyniowej naczynia żylnego.

Zakrzepy krwi mogą tworzyć się i być utrwalane w wielu naczyniach żylnych. Najczęściej jednak rozwój tej patologii obserwuje się w jamie naczyń żylnych kończyn dolnych.

Zakrzep może całkowicie zablokować światło żył, co prowadzi do pojawienia się problemów zdrowotnych.

Co w tym artykule:

Klasyfikacja głównych typów choroby

Istnieje kilka rodzajów zakrzepicy żylnej. Współczesna medycyna oferuje klasyfikację odmian w zależności od charakteru lokalizacji w zależności od stopnia rozwoju i wyglądu skrzepliny.

W zależności od charakteru lokalizacji lekarze rozróżniają zakrzepicę żylno-udową, która powstaje w okolicy żyły biodrowej i udowej, patologię w okolicy mięśniowych naczyń żylnych kończyny dolnej i zakrzepicę żył w strefie odbytu, hemoroidy.

Spośród tych odmian tylko dwa pierwsze typy patologii są związane z zakrzepicą żył naczyniowych kończyn dolnych.

W zależności od stopnia rozwoju rozróżnia się ostrą flebotrombozę, rozwój takiej choroby trwa nie dłużej niż dwa tygodnie, a podostra postać choroby przechodzi do tej postaci w okresie od dwóch miesięcy do kilku lat.

W zależności od wyglądu następujących rodzajów skrzepów krwi emitują:

  • okluzja - formacje rozciągają się wzdłuż naczynia;
  • ciemieniowy;
  • pływające, takie skrzepy krwi mogą być przymocowane tylko do jednego obszaru na ścianie naczyniowej lub poruszać się wzdłuż całej długości naczynia.

Leczenie patologii w dużej mierze zależy od rodzaju choroby i obszaru jej lokalizacji.

Przyczyny patologii

Leczenie patologii zależy nie tylko od rodzaju rozwijającej się dolegliwości, ale także od przyczyn, które spowodowały pojawienie się naruszenia w ciele pacjenta.

Najczęściej wskazywano na naruszenie krążenia krwi u starszych pacjentów. Ale to nie znaczy, że choroba nie jest w stanie postępować u młodych ludzi. Kobiety są bardziej podatne na tę chorobę niż mężczyźni.

Cały szereg przyczyn prowokowania naruszenia można podzielić na trzy duże grupy.

Takimi grupami przyczyn są spowolnienie prędkości przepływu krwi w świetle naczynia żylnego i występowanie zastoju krwi w naczyniach kończyn dolnych, zaburzenia lepkości krwi i wystąpienie uszkodzenia ściany naczyniowej.

Spowolnienie prędkości przepływu krwi w naczyniach żylnych kończyn dolnych może być spowodowane następującymi przyczynami:

  1. Długi pobyt pacjenta w pozycji leżącej na plecach po przeprowadzeniu ciężkich interwencji chirurgicznych lub poważnych obrażeń.
  2. Zaburzenia funkcjonowania zastawek naczyń żylnych u pacjentów cierpiących na żylaki.
  3. Patologie wpływające na hemodynamikę kończyn dolnych u pacjentów z wyraźnym obrzękiem dolnej części nogi i stopy wynikającym z postępu niewydolności serca lub patologii nerek.

Naruszenie lepkości krwi może być spowodowane obecnością wrodzonych chorób układu krwionośnego, zwiększając lepkość kompozycji lub długotrwałe stosowanie hormonów steroidowych i połączonych środków antykoncepcyjnych.

Uszkodzenie ściany naczyniowej może być wywołane przez: uszkodzenie naczynia żylnego w wyniku interwencji chirurgicznej lub przedłużony pobyt w żyle cewnika dożylnego lub częste wstrzyknięcia dożylne.

Kategorie pacjentów zagrożonych rozwojem choroby obejmują:

  • kobiety w ciąży w drugim i trzecim trymestrze ciąży;
  • pacjenci z nadwagą;
  • osoby starsze z siedzącym trybem życia;
  • pacjenci z rakiem;
  • kobiety po cięciu cesarskim;

Zagrożeni są również pacjenci z ciężką patologią w pracy układu sercowo-naczyniowego.

Charakterystyczne objawy choroby

Najczęściej rozwój zakrzepicy żylnej występuje niezauważony przez pacjenta i, na przykład, niemożliwe jest ustalenie obecności naruszenia przez zdjęcie, co wynika z braku wizualnych przejawów patologii na początkowym etapie jej rozwoju.

Diagnoza może być postawiona przez lekarza prowadzącego po przeprowadzeniu zestawu badań stanu ciała. W początkowej fazie pacjent jest badany przez flebologa lub chirurga.

Po wstępnym badaniu i badaniu pacjenta lekarz przepisuje cały zestaw badań przez badanie laboratoryjne i instrumentalne.

Standardowa procedura badania stanu ludzkiego zdrowia polega na wykorzystaniu prześwietlenia żył kończyn dolnych.

Analizy laboratoryjne to:

  1. całkowita liczba krwinek;
  2. biochemiczne badanie krwi;
  3. badanie krwi na krzepnięcie krwi i kilka innych.

W procesie progresji choroby u pacjenta pojawiają się poważniejsze objawy wskazujące na rozwój zmian patologicznych.

W przypadku zakrzepicy żył powierzchownych w dolnej części nogi pacjent zauważa pojawienie się nagłego bólu i obrzęku okolicy stopy. Obserwuje się zmianę koloru skóry i pojawia się charakterystyczna sieć żylna na skórze kończyn dolnych.

W przypadku patologii wpływającej na żyły głębokie, pojawiający się ból mięśni łydek łączy się ze wskazanymi objawami podczas ruchu zgięcia stopy i bolesnych odczuć podczas omacywania mięśni.

Metody leczenia Phlebothrombosis

W przypadku pierwszego podejrzenia naruszenia w organizmie należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. W każdym przypadku wykrycie patologii wymaga natychmiastowej hospitalizacji pacjenta w oddziale chirurgicznym w celu dalszej diagnozy i wyznaczenia odpowiedniego i terminowego leczenia.

W leczeniu choroby stosuje się zabiegi medyczne i chirurgiczne. Wybór metody przeprowadza lekarz prowadzący zgodnie z danymi z badania i indywidualnymi cechami pacjenta.

Farmakoterapia obejmuje stosowanie leków o właściwościach przeciwzakrzepowych w procesie leczenia. Ta grupa leków ma zdolność zapobiegania tworzeniu się skrzepów krwi. Ta grupa leków obejmuje heparynę i warfarynę. Heparynę stosuje się przez pierwsze 5-7 dni przez wstrzyknięcia podskórne w okolice brzucha. Zastrzyki wykonuje się 4 razy dziennie.

W przyszłości pacjent musi przyjmować tabletki Warfaryny przez długi czas.

Następujące metody są stosowane jako metody leczenia chirurgicznego:

  • Wprowadzenie filtra cava.
  • Tworzenie sztucznej okluzji.
  • Częściowe usunięcie uszkodzonych żył.

Wprowadzenie filtra cava jest zdecydowanie najlepszą metodą zapobiegania zatorowości płucnej. Wynika to z faktu, że takie urządzenie jest w stanie skutecznie wychwytywać skrzep krwi w drodze z kończyny do naczyń płucnych.

Filtr cava to konstrukcja przypominająca parasol. Taka konstrukcja zapewnia niezakłócony przepływ krwi i skuteczne zatrzymywanie skrzepów krwi. To urządzenie można na chwilę zainstalować w ciele lub na stałe.

Tworzenie sztucznej okluzji zaatakowanego naczynia jest zapewnione przez nałożenie małego klipsa na żyłę. Procedura ta jest stosowana do tworzenia przeszkód w oddzieleniu skrzepu krwi i przenoszenia go do układu naczyniowego płuc.

Operacja usunięcia części naczynia żylnego jest stosowana, gdy żyła jest zakrzepica w długim obszarze. W takiej sytuacji stosuje się usunięcie części żyły wraz z dalszą protezą odległego obszaru.

Głównym przeciwwskazaniem do zastosowania tej metody operacyjnej jest starszy wiek pacjenta, okres noszenia dziecka i poważny stan pacjenta.

Powikłania, rokowanie i zapobieganie zakrzepicy żylnej

Najbardziej niebezpieczną konsekwencją rozwoju patologii jest TEL, który polega na oddzieleniu skrzepliny i jej transportowaniu z miejsca przyłączenia do układu naczyniowego płuc, a następnie zablokowaniu naczyń.

Głównymi objawami tego powikłania jest pojawienie się duszności w spoczynku i jej pogorszenie podczas chodzenia i znajdowania ciała pacjenta w pozycji leżącej, sinica skóry twarzy i opuszki palców mogą się rozwinąć.

Leczenie powikłań przeprowadza się za pomocą środków przeciwpłytkowych, takich jak na przykład heparyna lub Fraxiparin. Leki są stosowane w postaci zastrzyków podskórnych. W trakcie dalszego leczenia przejście na doustną formę leków - Xarelto, Fenilin, Warfaryna i Aspiryna.

Kolejnym powikłaniem patologii jest rozwój zespołu pozakrzepowego. Głównym objawem powikłań jest pojawienie się obrzęku i bólu w okolicy zmian kończynowych. Wraz z rozwojem tego powikłania obserwuje się pojawienie się żylaków. Głównym leczeniem powikłań jest stosowanie kompresyjnych wyrobów pończoszniczych i środków żylnych, które są Phlebodia, Antistax, Detralex i Rutozid.

Rokowanie dla rozwoju zakrzepicy jelitowo-udowej, jak również zakrzepica żył podkolanowych i naczyń żylnych dolnej części nogi, jest korzystne, jeśli nie ma oddzielenia skrzepliny w obszarze jej powstawania. W przypadku zakrzepu krwi prawdopodobieństwo wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej znacznie wzrasta.

Jeśli wykryje się zakrzepicę żyły głównej dolnej, rokowanie choroby jest niekorzystne.

Jako środek zapobiegawczy należy podjąć następujące środki:

  1. Nie zaleca się stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych przez dłuższy czas.
  2. Prowadzenie terminowego leczenia żylaków.
  3. Zastosowanie produktów uciskowych w okresie unieruchomienia pacjenta.

Ponadto zaleca się prowadzenie kursów przyjmowania leków przeciwzakrzepowych po konsultacji z lekarzem.

O objawach i metodach leczenia zakrzepicy powie ekspertowi w wideo w tym artykule.

Flebotromboza

Flebotromboza jest chorobą naczyniową, która charakteryzuje się tworzeniem się warstw zakrzepowych w świetle naczyń żylnych. Rozwinięta skrzeplina jest w stanie całkowicie zablokować światło naczynia lub częściowo zatkać żyłę. Flebotromboza jest niebezpieczna, ponieważ od dłuższego czasu nie ma wyraźnych objawów klinicznych. Często choroba ta jest powikłana zakrzepicą zatorową płuc, ponieważ skrzep krwi nie zawsze jest ściśle związany ze ścianą naczyniową.

W każdym naczyniu żylnym może tworzyć się skrzeplina, ale najczęściej występuje zakrzepica żył biodrowych i udowych (zakrzepica żylna udowo-udowa) i naczynia kończyn dolnych.

Flebotromboza kończyn dolnych

Zakrzepica żył kończyn dolnych jest poważną chorobą w dziedzinie chirurgii, ponieważ patologia ta charakteryzuje się wysokim stopniem śmiertelności pacjentów z powodu powikłań. Zakrzepica w odcinku żyły głównej dolnej stanowi 95% wszystkich zakrzepicy żylnej. Flebotromboza najczęściej dotyka kobiety w wieku rozrodczym.

Powikłania zakrzepicy żylnej obejmują zakrzepicę zatorową w tętnicy płucnej, przewlekłą niewydolność żylną i zmiany troficzne w skórze.

Istnieje kilka opcji wyniku choroby, które zależą od terminowości diagnozy i odpowiedniej terapii:

- Pełna skrzeplina lizirovanie;

- Powstawanie zespołu poobjawowego w wyniku częściowej lizy skrzepu krwi;

- Oddzielenie skrzepu krwi i jego migracja do układu tętnicy płucnej.

Główne czynniki ryzyka zakrzepicy żył kończyn dolnych obejmują: zaawansowany wiek, poród przez cesarskie cięcie i ciążę, otyłość, siedzący tryb życia, palenie tytoniu, urazy i operacje, choroby onkologiczne.

Zakrzepica żył powierzchownych nie ma wyraźnego obrazu klinicznego i przez długi czas jest bezobjawowa. Zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych wywołuje jasne objawy i pojawiają się typowe objawy diagnostyczne: objaw Homansa (pojawiający się ból w projekcji mięśni łydki podczas zginania stopy), objaw Mojżesza (bolesne omacywanie nogi), objaw Payry (napromieniowanie bólu na wewnętrznej powierzchni nogi i stopy) ).

Powoduje zakrzepicę żył

Głównymi czynnikami etiologicznymi powstawania skrzepów krwi w świetle naczynia żylnego są: wzrost lepkości krwi, zmiany patologiczne w śródbłonku ściany naczyń żylnych oraz znaczne spowolnienie przepływu krwi w ograniczonym obszarze naczynia żylnego.

Zaburzenia przepływu krwi w naczyniach układu żylnego obserwuje się przy długotrwałym unieruchomieniu pacjentów po urazach różnego pochodzenia i po zabiegach chirurgicznych. Ponadto choroby takie jak niewydolność zastawek żylnych i przewlekłe patologie układu sercowo-naczyniowego, którym towarzyszy niewydolność serca, wywołują przekrwienie żylne.

Równie ważnym czynnikiem rozwoju zakrzepicy żylnej jest zmiana właściwości reologicznych krwi w postaci wzrostu wskaźników krzepnięcia (trombofilii). Istnieją dwie formy trombofilii - wrodzone (dziedziczne układowe choroby krwi) i nabyte (trombocytoza, erytremia i inne). Aktywacja właściwości krzepnięcia krwi występuje również podczas przyjmowania leków (preparatów hormonalnych i doustnych środków antykoncepcyjnych) oraz gdy krwinki wpływają na czynniki bakteryjne i zakaźne.

Proces zakrzepicy w zakrzepicy jelita grubego i zakrzepicy żył głębokich jest ograniczony i nigdy nie towarzyszą mu zmiany zapalne w ścianach naczyń krwionośnych, co jest podstawową różnicą od zakrzepowego zapalenia żył.

Uszkodzenia ścian naczyń żylnych mają charakter mechaniczny i powstają w wyniku efektów jatrogennych - z interwencjami chirurgicznymi, instalacją cewnika dożylnego lub wprowadzaniem leków przez wlewy dożylne.

Objawy zakrzepicy żył

Przez długi czas zakrzepica żył jest bezobjawowa i nie ma wyraźnego obrazu klinicznego. Wynika to z faktu, że skrzeplina w debiutancie choroby nie zamyka całkowicie światła naczynia żylnego i nie ma objawów zaburzeń krążenia w dotkniętym segmencie. Na tym etapie zakrzepica żylna objawia się w postaci dokuczliwego bólu w dotkniętej chorobą kończynie bez wyraźnej lokalizacji, a także bólu w projekcji pęczka naczyniowego. Ból kończyny pogarsza grzbietowe zgięcie stopy.

Wraz ze wzrostem wielkości skrzepliny na obrazie klinicznym zakrzepicy żylnej pojawiają się objawy zaburzeń krążenia. Odnotowuje się zmiany wzrokowe w skórze w postaci sinicowego zabarwienia, wyraźnego układu naczyniowego żył powierzchownych, a także zwiększenie objętości tkanek miękkich chorej kończyny z powodu obrzęku.

Palpacja tkanek miękkich chorej kończyny jest niezwykle bolesna, a żyły powierzchowne z zakrzepicą żylną stają się bardziej gęste w dotyku.

W zakrzepicy żylno-udowej ból ostry obserwuje się nie tylko w uszkodzonej kończynie, ale także w okolicy lędźwiowej i brzusznej. Skóra zranionej kończyny jest ostro obrzękła i ma cyjanotyczny marmurowy kolor. Często zakrzepica jelitowo-udowa łączy się z dynamiczną niedrożnością jelit, co utrudnia jej wczesną diagnozę.

Nieswoistymi objawami klinicznymi, które mogą towarzyszyć zakrzepicy żylnej, są: ogólne osłabienie, gorączka i tachykardia.

Istnieją dwie opcje kliniczne zakrzepicy żył głębokich: biała i niebieska flegmasa. Częstym objawem dla obu postaci jest ostry ból w dotkniętym odcinku. Podstawową różnicą białych flegm jest to, że na pierwszym planie są objawy zaburzeń krążenia krwi w naczyniach krwionośnych tętnic - bladość skóry, ochłodzenie kończyny i brak pulsacji w projekcji naczyń tętniczych. Przy niebieskich flegmach następuje gwałtowne zatrzymanie przepływu krwi we wszystkich naczyniach żylnych, co powoduje szybki rozwój gangreny kończyny.

Ostra phlebothrombosis

Ostra zakrzepica rozwija się w ciągu dwóch miesięcy po wystąpieniu zakrzepicy i charakteryzuje się nagłym i gwałtownym obrazem klinicznym.

Zakrzepica żył głębokich (jelita krętego, udowego, podkolanowego i piszczelowego) jest niebezpieczna, ponieważ w tych obszarach często tworzą się skrzepliny flotacyjne, które mogą odpaść w dowolnym momencie i spowodować zatorowość płucną - chorobę zakrzepowo-zatorową.

W wyniku lokalizacji ostra flebotromboza jest klasyfikowana jako postać obwodowa (zakrzepica w segmencie kości udowej-piszczelowej) i centralna (zakrzepica w odcinku ileocaval).

Wszystkie objawy ostrej zakrzepicy żylnej są spowodowane upośledzonym odpływem żylnym w zajętym segmencie z zachowanym przepływem krwi tętniczej.

Charakterystycznymi objawami klinicznymi ostrej flebotrombozy są ciężki obrzęk i sinica skóry dotkniętej kończyną, a także ból wygiętego łuku w mięśniach łydki podczas badania palpacyjnego i spoczynku. Miejscowy wzrost temperatury skóry wskazuje na pojawienie się zmian zapalnych w naczyniach, czyli zakrzepowe zapalenie żył.

Kompleks działań diagnostycznych niezbędnych do diagnozy „zakrzepicy żylnej” przedstawiają tego typu badania:

- ultradźwiękowe skanowanie dwustronne, które określa lokalizację skrzepu krwi, jego długość i ruchliwość. Ten rodzaj badań ma charakter informacyjny w odniesieniu do ustalenia ostrej zakrzepicy żył głębokich kończyn;

- w diagnostyce ostrej zakrzepicy żylno-udowej wykonuje się kontrastowe badanie rentgenowskie - retrokorekta ileokawagrafiya.

- obowiązkową metodą badań w przypadkach podejrzenia ostrej flebotrombozy jest diagnostyka narządów klatki piersiowej (RTG, tomografia komputerowa) w celu wykluczenia zatorowości płucnej.

Leczenie zakrzepicy żył

Główne kierunki leczenia zakrzepicy żylnej to: liza zakrzepu krwi i zapobieganie progresji zakrzepów krwi, zapobieganie możliwym powikłaniom, zapobieganie zmianom zapalnym naczyń żylnych i zapobieganie nawrotom choroby.

Leczenie zakrzepicy żył powierzchownych przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych, podczas gdy ostra żylna zakrzepica żył głębokich jest wskazaniem do hospitalizacji na oddziale chirurgicznym.

Wszystkim pacjentom z ustaloną zakrzepicą żylną pokazano spoczynkowe łóżko i elastyczne bandażowanie uciskowe kończyny za pomocą bandaża elastycznego. Bandażowanie powinno być wykonywane wcześnie rano w pozycji poziomej.

Leczenie zakrzepicy żylnej powinno być terminowe i złożone z zastosowaniem różnych terapii.

Terapię przeciwzakrzepową przepisuje się wszystkim pacjentom z potwierdzoną diagnozą i polega na kolejnym podawaniu leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim i pośrednim.

Dzienna dawka niefrakcjonowanej heparyny jest obliczana zgodnie z masą ciała pacjenta - 450 IU na 1 kg masy ciała, czyli średnio 35 000 IU dziennie. Podawanie heparyny odbywa się we wlewie dożylnym i stosuje się metodę podawania bolusa (5000 jm heparyny wstrzykuje się dożylnie, a resztę dawki dziennej podaje się za pomocą infuzomatu). Średni czas leczenia heparyną wynosi 10 dni i towarzyszy mu codzienne monitorowanie wskaźników krzepnięcia krwi w badaniu krwi (czas trombiny i czas częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji).

Alternatywą dla niefrakcjonowanej heparyny są heparyny o niskiej masie cząsteczkowej (Clexane - 80 mg na dobę, Fraxiparin - 0,6 mg na dobę). Leki te są szeroko stosowane ze względu na łatwość użycia i niewielką listę skutków ubocznych. Dzienna dawka jest podzielona na 2 dawki, a preferowaną metodą podawania leku jest wstrzyknięcie podskórne do przedniej ściany brzucha.

Siódmego dnia przyjmowania heparyny do pacjenta dodaje się pośrednie leki przeciwzakrzepowe, ponieważ aktywność farmakologiczna tych leków występuje trzeciego dnia po pierwszej dawce. Warfarynę uważa się za lek z wyboru, jej dawka dobowa wynosi 6 mg i wskazana jest pojedyncza dawka. Średni czas stosowania warfaryny wynosi 3-6 miesięcy. Pośrednie leki przeciwzakrzepowe mają wiele przeciwwskazań, które należy wziąć pod uwagę przy wyborze indywidualnego schematu leczenia: wiek powyżej 70 lat, ciąża, wirusowe zapalenie wątroby i nadużywanie alkoholu.

Leczenie trombolityczne jest uzasadnione tylko wtedy, gdy w ostrym okresie (nie dłuższym niż osiem dni) występuje wzmożona zakrzepica żylna przy zastosowaniu Streptokinazy w dawce dobowej 500 000 IU. Ostatnio regionalna tromboliza jest szeroko stosowana w chirurgii, w której lek wstrzykuje się bezpośrednio do skrzepliny.

Leczenie przeciwzapalne stosuje się w celu zapobiegania powikłaniom w postaci ropnego zakrzepowego zapalenia żył i stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (diklofenak w postaci zastrzyków domięśniowych 2 ml dziennie lub w postaci czopków doodbytniczych).

Zabiegi chirurgiczne

Obecnie chirurgia wewnątrznaczyniowa jest szeroko stosowana, jeśli występują pływające zakrzepy, które mogą wywołać zator płucny. Najskuteczniejsze operacje wewnątrznaczyniowe to instalacja filtra cava, trombektomia i powleczenie żyły głównej dolnej. W okresie pooperacyjnym pacjentom przepisuje się środki dezagregujące (aspiryna 150 mg na dobę) i terapia heparyną.

Jako uzupełnienie medycznego i chirurgicznego leczenia zakrzepicy żylnej pacjentowi podaje się miejscowe leczenie za pomocą maści i żeli zawierających heparynę na bazie diklofenaku.

Flebotromboza - co to jest, objawy i leczenie

Flebotromboza to tworzenie się skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych kończyn dolnych. W przypadku tej choroby skrzepy krwi częściowo lub całkowicie blokują światło naczynia.

Choroba jest niebezpiecznym brakiem widocznych znaków przez długi czas.

Zazwyczaj diagnozuje się go w późniejszych stadiach rozwoju, gdy występują poważne problemy zdrowotne. Pacjenci skarżą się na ból i ciężkość kończyn dolnych, a poszczególne objawy są używane jako charakterystyczne kryteria do postawienia tej diagnozy.

Formularze

Podstawą do klasyfikacji formularzy są:

  1. Lokalizacja - odcinek jelitowo-udowy (umiejscowiony w żyłach udowych i biodrowych), strefa okołoodbytnicza (formacje hemoroidalne), a także w żyłach mięśniowych nogi.
  2. Charakter rozprzestrzeniania się umożliwia mówienie o zakrzepicy żylnej wstępującej, opadającej lub w obu kierunkach.
  3. Częstotliwość manifestacji - przydziel pierwotne i powtarzające się.
  4. Charakter przyłączenia skrzepu krwi to flotacja (przymocowana do jednego obszaru), okluzyjna (gdy skrzepy krwi są rozciągnięte na całej długości) i powierzchnia ściany (skrzep jest przymocowany do ściany, częściowo blokując światło).

Różnice w zakrzepowym zapaleniu żył

Dla wielu osób diagnozy oznaczają to samo, choć jest to całkowicie błędny pomysł. Co jest charakterystyczne dla zakrzepicy żylnej, nie ma lokalnego wzrostu temperatury.

Choroba powstaje również w zdrowych całych naczyniach, dotykając głównie głęboko położonych.

Zakrzepowe zapalenie żył oznacza zapalenie ścian prowadzące do powstania skrzepów krwi. Opracowany w naczyniach powierzchniowych.

Zapalenie zakrzepowego zapalenia żył prowadzi do zlokalizowanej gorączki, zapalenia i martwicy sąsiadujących tkanek miękkich.

Powody

Przyczyny związane z następującymi czynnikami:

  • Styl życia - hipodynamika, niezdrowa dieta, nadwaga, palenie, zużycie wody w niewystarczających ilościach, podróże lotnicze trwające ponad 8 godzin;
  • cechy organizacji anatomicznej i fizjologicznej - wrodzona niewydolność zastawek żylnych, niewydolność serca, zwiększona lepkość krwi;
  • warunki zewnętrzne: chirurgia, instalacja cewników dożylnych, zastrzyki dożylne, złamania i inne uszkodzenia mechaniczne, przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych i hormonalnych, obecność raka, ciąża i poród (zwłaszcza przez cesarskie cięcie), starość.

Objawy

W przypadku wykrycia wczesnej zakrzepicy żylnej objawy zwykle nie powodują niepokoju. Oczywiste oznaki zaczynają pojawiać się po kilku miesiącach, kiedy pojawiają się bóle nóg i pod kolanem, obrzęk, uczucie rozdęcia w dolnych nogach, nagłe wzrosty temperatury i powrót do ud.

Jako postęp zaburzeń odnotowuje się objawy wizualne. Charakterystyczny wzór żył powierzchownych, niebieskawy kolor skóry.

Gdy stopa wygina się, ostry ból w łydkach, ściskanie mięśni bocznych łydki, omacywanie stopy i dolnej części nogi jest postrzegane jako bardzo bolesne, nawet w stanie rozluźnionym.

Flebotromboza żył wątrobowych jest wizualnie naznaczona rozszerzeniem przedniej ściany jamy brzusznej, wzrostem rozmiarów brzucha z powodu gromadzenia się płynu w jamie brzusznej, obrzękiem stóp, kończyn dolnych i ud. Podczas chodzenia wielu pacjentów skarży się na zwiększony ból.

Niezależnie od przyczyny, przebieg choroby odbywa się według jednego scenariusza. Skrzeplina jest przymocowana do ściany, całkowicie lub częściowo zamykając jej światło, w wyniku czego powstają tak zwane masy zakrzepowe.

Odrywając się, mogą być przenoszone przez krew do serca lub płuc, co prowadzi do zawału serca lub udaru.

Opcje rozwoju klinicznego

Kliniczne postacie postępującej choroby należy rozważyć w zależności od tego, które naczynia są dotknięte - żyły lub tętnice.

Jeśli występują nieprawidłowości w tętnicach, pacjent ma przebarwienia skóry. Stają się blade, kończyny zimne, nie ma pulsacji.

Jeśli żyły ulegną zmianie, kolor skóry zmienia się na niebieski, przepływ krwi ustaje całkowicie i prowadzi do rozwoju gangreny.

Co jest niebezpieczne

Najbardziej niebezpieczną konsekwencją jest zatorowość płucna prowadząca do śmierci pacjenta.

Kiedy zator małych gałęzi naczyń płucnych utrzymuje fizyczną mobilność, obserwuje się duszność, niebieskawą cerę i opuszki palców.

Zatorowość dużych tętnic charakteryzuje się ogólnym ciężkim stanem z ciężką dusznością, niebieską skórą i gwałtownym spadkiem zawartości tlenu w naczyniach obwodowych.

Przy rozległej zakrzepicy śmierć jest nieunikniona.

Kolejnym powikłaniem jest zakrzepica żył po zakrzepicy, w której w pierwszych miesiącach pacjent cierpi na ostry ból w okolicy kończyny dotkniętej ciężkim obrzękiem.

Jeśli rozszerzenie żylaków było wcześniej nieobecne, z tym powikłaniem prawdopodobna jest wyraźniejsza manifestacja.

Jeśli skrzep nie znika, rokowanie jest całkiem korzystne dla każdej formy zakrzepicy.

Diagnostyka

Jeśli podczas chodzenia lub odprężenia występują bolesne odczucia, po naciśnięciu mięśni bocznych nogi, zgięciu grzbietowym stopy, kolor skóry nóg ulegnie zmianie - natychmiast skontaktuj się z chirurgami.

Leczenie musi być pod nadzorem lekarza! Nawet jeśli zewnętrzne objawy są mało zauważalne, terminowa diagnoza pozwoli uniknąć ryzykownych komplikacji.

Chirurg wykonuje wstępną diagnozę, ale zdecydowanie zaleca się również kliniczne metody instrumentalne, w tym badanie radiocieniujące. Dopplerografia, flebografia, ultrasonografia dupleksowa, badanie krwi na D-dimer, krzepliwość, liczba płytek krwi.

Zastosowanie rezonansu magnetycznego określi lokalizację i rozmiar skrzepu krwi.

Leczenie

Zakrzepica żył jest przykładem choroby, w której samoleczenie jest niedopuszczalne. To, co pomogło komuś z przyjaciół lub krewnych, nie zawsze jest odpowiednie dla innej osoby. Dlatego przy pierwszych niepokojących objawach zalecana jest pomoc medyczna.

W zależności od nasilenia choroby lekarz prowadzący decyduje o operacji lub stosowaniu leczenia zachowawczego.

Wczesne wykrycie zakrzepicy powoduje, że wiele leków pomaga w rozpuszczeniu istniejących formacji. Pacjentowi przepisuje się leki rozrzedzające krew (leki przeciwzakrzepowe), które zmniejszają krzepliwość krwi (leki przeciwpłytkowe). Leki przeciwzapalne, w tym miejscowe podawanie miejscowe.

W leczeniu powierzchownej postaci przepisuje się zwykle leczenie ambulatoryjne przy użyciu powyższych grup leków.

Porażka głębokich naczyń wymaga hospitalizacji w celu przeprowadzenia operacji. Wszyscy pacjenci zalecali ścisły odpoczynek w łóżku i stosowanie elastycznego bandaża uciskowego. Podczas odpoczynku nogi są podnoszone, aby normalizować przepływ krwi w kończynach.

Z groźbą zatorowości płucnej pacjenci instalują filtr cava, który jest urządzeniem do opóźniania skrzepu krwi. Filtr przechodzi przez krew i jest instalowany w żyle głównej. Przez pewien czas lub stale, w zależności od wagi patologii.

Sztuczna okluzja jest również stosowana, aby zapobiec oddzieleniu skrzepu krwi i jego wniknięciu do tętnicy płucnej, narzucając niewielki zacisk na dotkniętą żyłą na zewnątrz.

Jeśli w niewielkiej części naczynia znajduje się uszkodzenie, można je usunąć. W przypadku większych zmian protetykę wykonuje się za pomocą własnej żyły pacjenta.

Najlepszym sposobem leczenia jest zapobieganie. Aby zapobiec wystąpieniu takiej choroby, od czasu do czasu, zwłaszcza w przypadku pracy siedzącej i siedzącej, wystarczy wykonywać regularną gimnastykę, zwracając szczególną uwagę na rozgrzewanie mięśni nóg.

Idealne ćwiczenia to przysiady, huśtanie nogami do przodu i na bok, chodzenie w miejscu z podnoszeniem kolan, rzuty.

Wszystkie ćwiczenia powinny być wykonywane powoli, z kontrolą oddechu, aby uniknąć duszności.

Sposoby ludowe

Leczenie lekami i zabiegami chirurgicznymi można również połączyć z tradycyjnymi metodami po konsultacji z lekarzem.

Na przykład nasiona lnu mają wyraźny efekt przeciwzapalny i resorpcyjny.

Aby to zrobić, przygotuj 5 łyżek nasion lnu. Wlej je szklanką wrzącej wody i gotuj na małym ogniu przez 15 minut.

Na wcześniej przygotowanej tkance wielkości dotkniętego obszaru zastosować zawiesinę nasion w postaci ciepła. Przykryj papierem kompresyjnym i przymocuj do bolącego miejsca. Bandaż jest mocowany za pomocą elastycznego bandaża, pacjent musi być owinięty w ciepło i należy obserwować odpoczynek.

Kompresy są zalecane przez 2 tygodnie, aż do pełnego powrotu do zdrowia. Zalecane jest również spożywanie oleju rybnego, oleju lnianego, nalewki z kasztanowca.

Zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych i powierzchowna: objawy, leczenie i prognozowanie życia

Flebotromboza to tworzenie się specjalnych skrzepów krwi w naczyniach kończyn dolnych, składających się z ukształtowanych komórek i fibryny, które blokują strukturę w całości lub w części, zakłócają przepływ krwi i odżywianie tkanek.

Choroba może wpływać na żyły i tętnice, ale częściej cierpią pierwsze, dlatego problem należy rozważyć w tym kontekście.

Problem diagnostyki został rozwiązany w trybie pilnym. W zależności od wielkości blokady naczynia, mówimy o określonym zestawie manifestacji, ale są one dość typowe, co pozwala lekarzom podejrzewać pochodzenie patologii.

Terapia prowadzona jest metodami chirurgicznymi lub medycznymi. Zależy od dowodów i wagi sprawy.

Mechanizm rozwoju

Podstawą procesu patologicznego jest kilka punktów.

  • Pierwszy jest uważany za naruszenie normalnego odpływu krwi żylnej. Powodów może być wiele, z reguły mówimy o żylakach. W takiej sytuacji nie ma znaczenia, czy krew jest normalna w terminach reologicznych, czy nie. Wpływa również na wrodzone zaburzenia budowy anatomicznej naczyń krwionośnych, wady, wady.
  • Drugim istotnym czynnikiem jest zmiana płynności płynnej tkanki łącznej. Im jest grubszy, tym gorzej się porusza i wyższe ciśnienie w systemie. W miarę postępu zaburzenia obserwuje się zniszczenie ścian naczyń, ich degenerację i dystrofię. Stopniowo patologia może przekształcić się w zakrzepowe zapalenie żył, któremu dodatkowo towarzyszy proces zapalny.
  • Trzeci punkt to możliwe uszkodzenie żył. Jest to opcjonalna, opcjonalna funkcja. Ma to miejsce z naruszeniem integralności tkanki podczas uderzenia, złamania lub diagnostycznej interwencji terapeutycznej. Problem został rozwiązany w trybie pilnym.

Ponadto patologiczny proces płynie zgodnie z typowym scenariuszem. Zmiany we właściwościach krwi, naruszenie normalnego stanu struktur żylnych prowadzi do zastoju płynnej tkanki w pewnym obszarze.

Jak naturalna koagulacja pod wpływem specjalnych substancji, tworzenie skrzepów, skrzepów krwi.

Utknęły w miejscu, blokują światło naczynia, nie pozwalają, by krew dalej się poruszała. Rezultatem jest blokada z naruszeniem trofizmu. Możliwa zgorzel: martwica tkanek miękkich.

Na tle zakrzepicy żył kończyn dolnych istnieje prawdopodobieństwo pęknięcia skrzepu, przemieszczającego się wzdłuż kanału do tętnicy płucnej, serca (zakrzepica zatorowa). To prawie gwarantowana śmierć, a pacjent nie ma nawet czasu, aby zrozumieć, co się stało.

Przy ocenie stanu pacjenta należy rozważyć wszystkie trzy mechanizmy powstawania procesu patologicznego. Mogą odgrywać rolę izolowanych przyczyn lub złożonego zaburzenia.

Jaka jest różnica między zakrzepicą żył a zakrzepowym zapaleniem żył?

Istnieje kilka kluczowych punktów.

  • Drugi charakteryzuje się zapaleniem ścian naczyń. Co się nie dzieje na tle pierwszego. Z tego powodu nie staje się mniej niebezpieczny, wręcz przeciwnie, ponieważ klinika nie jest tak aktywna i agresywna.
  • Flebotromboza charakteryzuje się tworzeniem „ruchomych” zakrzepów krwi (zatorów), które mogą migrować przez struktury krążenia, prowadząc do niedrożności (blokady) i możliwych nagłych, śmiertelnych stanów.

Jest jednoznaczne stwierdzenie, który proces patologiczny wyżej wymienionego jest bardziej groźny, jest niemożliwy, zależy od wielu punktów, należy ocenić konkretną sytuację. Przechodząc od przypadku, choroby mogą się wzajemnie przekształcać.

Diagnostyka różnicowa prowadzona jest za pomocą USG, Dopplera, RTG i kilku innych.

Istnieją różnice w projekcjach i podczas procesu patologicznego. Zakrzepowe zapalenie żył początkowo ma nieco mniej pozytywny prawdopodobny wynik, co wiąże się z prawdopodobieństwem zniszczenia naczyń, stopienia i stwardnienia (zrzucanie ścian).

Klasyfikacja

Typowanie odbywa się na dwóch podstawach. Kluczowym sposobem na podzielenie zaburzenia jest zlokalizowanie zaburzenia.

  • Zakrzepica żył zewnętrznych. Najpopularniejszy wariant procesu patologicznego.

W towarzystwie minimalnych doznań klinika nie jest dostatecznie zauważalna, co komplikuje diagnozę.

Niebezpieczeństwo jest również stosunkowo niewielkie, nie licząc najcięższych przypadków, gdy wymagane jest leczenie szpitalne.

Bez terapii nie można tego zrobić, ponieważ, w przypadku braku stosowania leków, nie można uniknąć stanów awaryjnych.

  • Zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych. Znacznie bardziej niebezpieczna forma procesu patologicznego. Zazwyczaj jest to uszkodzenie naczyń zlokalizowane pod warstwą tkanki miękkiej.

Odzyskiwanie obejmuje głównie metody operacyjne. Ponieważ przy braku terapii rozwija się co najmniej poważna blokada z martwicą, śmiercią tkankową. Gangrena wymaga amputacji.

Maksymalnie skrzep krwi wydostaje się i porusza wzdłuż krwiobiegu, zamyka naczynia wieńcowe, tętnicę płucną i prowadzi do zawału serca lub prawie natychmiastowej śmierci pacjenta.

Jest on traktowany ściśle w szpitalu pod nadzorem chirurgów, niezwłocznie.

Jeśli rozszerzysz tę klasyfikację, możesz dodać kilka innych form choroby:

  • Zakrzepica żył udowo-udowych. Ostry stan. Towarzyszy jej zmiana w żyle biodrowo-udowej. Jest to trudne, momenty kliniczne szybko rosną, objawy są ciężkie i mogą wystąpić niebezpieczne komplikacje procesu patologicznego. Wymagana jest natychmiastowa hospitalizacja.
  • Flebotromboza w segmencie udowo-podkolanowym. Powolnie płynący trudno odróżnić od chorób profilu ortopedycznego. Może postępować stopniowo, przez kilka dni lub nawet tygodni, dyskretnie. Prawdopodobne są również warunki awaryjne. Zależy od wielu czynników.

Flebotrombozę można klasyfikować według przepływu. W takiej sytuacji wyróżnia się postać ostra i przewlekła.

  • Pierwszemu towarzyszy ostry początek, agresywny rozwój, masa objawów klinicznych. Ten stan trwa długo.
  • Przewlekła forma jest mniej powszechna. Zakrzep krwi zwykle nie nigdzie nie idzie, jest przymocowany do ściany naczynia, ale rozmiar formacji jest niewielki. W związku z tym sama klinika nie ma sobie równych.

Kiedy proces się nasila, następuje nawrót, nigdy nie można powiedzieć z góry, który epizod może stać się śmiertelny.

Ponieważ skrzep krwi prędzej czy później zatyka żyłę, albo zejdzie i zacznie się poruszać. Ponieważ chroniczne formy nie są mniej, ale raczej bardziej niebezpieczne.

Ponadto, w oparciu o przyjętą praktykę, zakrzepicę żył można podzielić na tętnicze i żylne.

Pierwszy jest znacznie mniej powszechny, jest bardziej agresywny, dużo trudniejszy do poprawienia. Pamiętaj, aby wykonać tę operację, jest to jedyny sposób na uratowanie życia danej osobie.

Na miejscu lekarze stosują różne klasyfikacje w celu określenia charakteru procesu patologicznego. Bez zrozumienia natury naruszenia nie może być leczenia.

Funkcje różnych ścieżek pisania są używane do kodyfikacji i diagnozy.

Objawy

Obraz kliniczny ma sens, biorąc pod uwagę lokalizację naruszenia. W związku z tym mówimy o czterech typach.

Okluzja żył zewnętrznych

Manifestacje nie są specyficzne. Jednak dzięki kompetentnej ocenie istnieje możliwość określenia prawdopodobnej przyczyny. Wśród typowych manifestacji:

  • Ból nogi na poziomie nogi, kostki i / lub stopy. Intensywność jest minimalna. Charakter - tłoczenie, ciągnięcie lub marudzenie.
  • Zaznaczone niebiesko kończyn dolnych. Procesowi patologicznemu towarzyszy zmiana koloru skóry właściwej na marmur. Pojawia się wyraźnie widoczny łańcuch naczyń włosowatych, który jest typowy dla upośledzonego przepływu krwi.
  • Opuchlizna Minimalna, może być wykryta tylko przez badanie dotykowe.

Uszkodzenie głębokich żył kończyn dolnych

Klinika jest prawie taka sama. Zwraca się jednak uwagę na zespół bólu o wysokiej intensywności.

Dyskomfort staje się wyraźniejszy, gdy kolano jest zgięte, usiłowana jest aktywność ruchowa, a noga jest podtrzymywana.

Opuchlizna jest również znacznie silniejsza, co jest spowodowane naruszeniem odpływu limfatycznego żylnego.

Możliwy jest spontaniczny wzrost temperatury ciała, podobny objaw procesu patologicznego występuje w około 15% przypadków, co wskazuje na powstanie równoległego zapalenia. Prawdopodobnie diagnoza była początkowo nieprawidłowo ustalona i mówimy o zakrzepowym zapaleniu żył.

Pacjent czuje nacisk na kończynę, jakby nosił ciasny but, pończochy. Typowy znak kliniczny.

Zakrzepica żył udowo-udowych

Rozwija się szybko. Towarzyszy jej pełny zakres opisanych powyżej objawów.

Prawdopodobieństwo wystąpienia stanów awaryjnych jest wysokie. Jeśli pacjent ma szczęście, omijając układ krążenia wchodzi do pracy, klinika stopniowo osłabia się lub znika całkowicie. Zależy od sytuacji.

Wymagana jest dokładna diagnoza. W każdym razie hospitalizacja w szpitalu jest niezbędna.

Flebotromboza w segmencie udowo-podkolanowym

Klinika jest powolna. Dlatego określenie przyczyny i charakteru przepływu jest niemożliwe na pierwszy rzut oka.

Nawet diagnostyka nie zawsze pozwala odpowiedzieć na ankietę na temat pochodzenia procesu patologicznego. Objawy są podobne do tych z zapaleniem stawów, innych stanów zapalnych.

Pytanie jest również rozwiązywane ściśle w warunkach stacjonarnych.

Powody

Czynniki rozwoju procesu patologicznego są zróżnicowane.

  • Absolutnym rekordem dla liczby sytuacji klinicznych jest choroba żylaków. Początkowo towarzyszy jej nieprawidłowe powiększenie żył, nieprawidłowe działanie zastawek i przepływ krwi. Udział tej chwili odpowiada za ponad 90% sytuacji.
  • Długotrwałe unieruchomienie. Jeśli pacjent leży. Jedynym sposobem zapobiegania takiemu zjawisku jest ciągłe prowadzenie kinezyterapii. Masaż, pasywne i aktywne ruchy pomagają dobrze.
  • Niewydolność serca. Towarzyszy temu naruszenie ogólnej i lokalnej hemodynamiki. Krew porusza się słabo przez naczynia, co prowadzi do niewielkiego odżywiania tkanek kończyn dolnych. Lokalne żyły i tętnice reagują odruchowo na odchylenia, co ostatecznie prowadzi do zastoju krwi, problemów w pracy zaworów.
  • Obrażenia. Zwykle z terapią lub diagnozą. Od operacji po banalne zastrzyki, uzależnione od długotrwałego i częstego podawania leków.
  • Wrodzona i nabyta patologia krwi. Dla których występuje nadmierne krzepnięcie.

Stosowanie niektórych leków ma również bezpośredni wpływ na właściwości płynnej tkanki łącznej. Na przykład doustne środki antykoncepcyjne długoterminowe, leki glikokortykosteroidowe, antybiotyki i inne. Pytanie rozwiązuje się poprzez odwołanie lub zmianę kursu terapeutycznego.

Istnieją również tak zwane czynniki ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo nieprawidłowości: ciąża niezależnie od fazy (ale flebotromboza jest częstsza u pacjentów do końca ciąży z powodu zwiększonego stresu na kończynach dolnych), starsze lata, wrodzone i nabyte choroby krwi, stagnacja w pracy, zwłaszcza z nauczycielami, kucharzami, budowniczymi i innymi osobami, których obowiązki zawodowe związane są z przeciążeniem.

Leczenie

Podstawą terapii jest stosowanie leków, przy braku istotnego klinicznie efektu przeprowadzana jest korekcja chirurgiczna. Ponadto możliwe jest użycie radykalnej techniki na samym początku, w zależności od dowodów.

Przybliżona lista leków:

  • Thrombolytics Rozpuścić skrzepy krwi. Do najbardziej popularnych należą Streptokinaza i inne leki. Sensowne jest zastosowanie ich w systemie z innymi, wymienionymi poniżej. Długi okres nie jest akceptowany ze względu na dużą liczbę skutków ubocznych i powikłań. Współczesne analogi są również bardzo warte.
  • Leki przeciwpłytkowe, antykoagulanty. Na podstawie aspiryny, heparyny i innych. Służy do zapobiegania nawrotom skrzepów, jako środek zapobiegawczy, do rozrzedzania krwi.
  • Dołączenie procesu zapalnego wymaga użycia NLPZ i glukokortykoidów w razie potrzeby.

Korekcja chirurgiczna nie zawsze jest potrzebna, główne metody terapii:

  • Usunięcie części żyły (flebektomia). Najbardziej radykalna i traumatyczna opcja. Pokazano, kiedy niemożliwe jest wyeliminowanie skrzepu krwi na tle krytycznego stanu naczynia, gdy plastik nie ma sensu.
  • Właściwie chirurgiczne usunięcie skrzepu krwi.
  • Tworzenie obejścia dla przepływu krwi. Tak zwany bypass. Wymagane stosunkowo rzadko.
  • Zainstalowanie filtra opóźniającego powstawanie skrzepów krwi i zapobiegającego ich przedostaniu się do tętnic płucnych. Korzystanie z tej metody również nie zawsze jest możliwe. Operacja jest wewnątrznaczyniowa, minimalnie inwazyjna. Dlatego ryzyko jest minimalne.

Okres rehabilitacji wynosi około jednego miesiąca. Przez kilka dni lub dłużej wymagany jest odpoczynek w łóżku. Ponadto pokazane jest łatwe chodzenie, ponieważ długotrwałe unieruchomienie wiąże się z wysokim ryzykiem pogorszenia.

Ponadto konieczne jest stosowanie leków przez cały okres rehabilitacji. Dawki korekcji robią flebolodzy, chirurdzy naczyniowi.

Prognoza

W większości korzystne. Jeśli objętość niedrożności żyły jest minimalna, szanse na wynik dodatni przy pełnym wyzdrowieniu są zmaksymalizowane. Leczenie szpitalne jest wymagane bez względu na formę procesu patologicznego.

Migracja zakrzepów krwi lub ich dużych rozmiarów jest bardzo niebezpieczna. Śmiertelność zbliża się do 70%, nakładanie się żył kończyny dolnej na poziomie krytycznym kończy się gangreną.

W takiej sytuacji nie można uniknąć operacji okaleczającej w celu usunięcia segmentu nogi, a ilość interwencji zależy od wagi przypadku. Życie można uratować, ale pojawia się niepełnosprawność.

Wraz z pokonaniem tętnic rokowanie jest zawsze niekorzystne, potrzebna jest pilna opieka szpitalna. Perspektywy odzyskiwania są bardziej niż niejasne.

Możliwe konsekwencje

Wśród prawdopodobnych komplikacji:

  • Zatorowość płucna. W zależności od rozległości zmiany może nastąpić niemal natychmiastowa śmierć. Albo lekarze będą mieli trochę czasu na pilne środki.
  • Atak serca. W wyniku choroby wieńcowej. Zazwyczaj rozległy, bez szans na wyleczenie i powrót do zdrowia.
  • Udar Jeśli naczynia mózgowe biorą udział w procesie patologicznym.
  • Gangrena Już nazwano martwicę kończyn dolnych. Rozwija się z późną opieką medyczną. Istnieją szanse na uniknięcie tak niebezpiecznej komplikacji.

Ostatecznie, poważna niepełnosprawność lub śmierć pacjenta jest prawdopodobna.

Flebotromboza żył nóg jest złożonym i wieloaspektowym procesem patologicznym, któremu towarzyszy tworzenie skrzepów krwi, które nakładają się na naczynia kończyn i mogą pękać, przemieszczać się wzdłuż krwioobiegu, powodować blokowanie struktur i śmierć tkanek i narządów.

Bez pilnej opieki medycznej nie ma szans na wyzdrowienie. Potrzebujesz natychmiastowej hospitalizacji.

Flebotromboza

Z zakrzepicą żył, chorobą układu żylnego spowodowaną przez pogrubienie krwi, powstaje jeden lub kilka zakrzepów krwi w żyłach. Może to mieć wpływ na każdy żyły żylne, ale najczęściej dotyczy to żył górnych, dolnych kończyn i miednicy.

Jest to powszechna patologia, zwłaszcza w wieku 40-50 lat i starszych. Początek choroby charakteryzuje się przebiegiem bezobjawowym i często objawia się niebezpiecznymi komplikacjami, które zagrażają życiu pacjenta.

Powody

Przyczynami zakrzepicy żylnej są następujące stany patologiczne prowadzące do spowolnienia przepływu krwi i jego pogrubienia:

  1. Uraz - złamania kości kończyn dolnych, obojczyka, kości ramiennej.
  2. Ortopedyczna operacja wymiany endoprotezy stawu kolanowego, biodrowego lub barkowego.
  3. Naruszenie krążenia żylnego z powodu otyłości, ciąży mnogiej, długotrwałego spoczynku w łóżku, ucisku naczynia żylnego przez rosnący guz. Tak więc u kobiet zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych jest często spowodowana wzrostem nowego narządu miednicy.
  4. Zakażenie bakteryjne z rozwojem posocznicy.
  5. Okres poporodowy z powikłaniami.
  6. Niekontrolowane przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.
  7. Choroby onkologiczne narządów śródpiersia, wątroba.
  8. Ciężkie żylaki kończyn dolnych. Przeczytaj więcej o żylakach →
  9. DIC i inne zaburzenia krwawienia.
  10. Miażdżyca naczyń kończyn z tworzeniem się płytek.
  11. Patologia układu sercowo-naczyniowego.

Czynniki prowokacyjne to siedzący tryb życia, przewlekłe przeciążenie fizyczne i nerwowe, zła ekologia, niezrównoważona dieta, palenie i alkoholizm.

Zakrzep powstaje w wyniku gwałtownego spowolnienia przepływu krwi żylnej. Jest on przymocowany do wewnętrznej ściany naczynia tylko z jednego końca, częściej przy zastawce żylnej, drugi koniec skrzepu krwi swobodnie unosi się w świetle naczynia, może poruszać się w żyle, szybko zwiększając swój rozmiar.

W pierwszych dniach po jej powstaniu może łatwo odejść, po czym rozwija się reakcja zapalna (zapalenie żył), która przyczynia się do utrwalenia skrzepliny na ścianie naczynia. Dlatego zator występuje częściej w pierwszych dniach choroby, które uważa się za najbardziej niebezpieczne.

Objawy

Co jest charakterystyczne dla ostrej zakrzepicy żył? We wczesnych stadiach, gdy przepływ krwi jest częściowo zachowany, objawy zakrzepicy żył kończyn dolnych manifestują się następująco:

  • ból łukowatej natury wzdłuż żył i uczucie ciężkości kończyn, nasilone przez chodzenie, omacywanie wewnętrznej powierzchni uda, dolnej nogi, stopy;
  • niebieskawe lub fioletowe plamy na dotkniętym obszarze, skóra często staje się błyszcząca z wyraźnym żylnym wzorem.


Zakrzepica żył głębokich żyły dolnej kończyny charakteryzuje się uporczywym, progresywnie narastającym obrzękiem, który czasami rozciąga się na całą nogę i odpowiadającą jej stronę miednicy. Przeczytaj więcej o obrzęku nóg →

Zakrzepicy żylno-udowej, powikłanej zapaleniem ściany żyły, towarzyszy znaczny wzrost temperatury, brak apetytu, zwiększony ból z rozprzestrzenianiem się do miednicy i podbrzusza. Pacjent również skarży się na zatrzymanie stolca. Podczas badania mogą wystąpić oznaki podrażnienia otrzewnej.

Wraz z porażką żyły podobojczykowej, ból i obrzęk obserwuje się w górnej obręczy barkowej, która szybko rozprzestrzenia się na górną część klatki piersiowej i szyi. W tym przypadku skóra może być blada z woskowym odcieniem lub niebieskawym kolorem, wzór powierzchniowych żył jest wyraźny. Ruch kończyny górnej jest bolesny i ograniczony objętościowo.

Podstępność choroby polega na tym, że klasyczne objawy obserwuje się tylko u połowy pacjentów. Częściej pierwszym objawem choroby jest szybko rozwijająca się klinika zatorowości płucnej. Ta patologia charakteryzuje się dusznością, sinicą, silnym bólem w klatce piersiowej, tachykardią, niedociśnieniem, kaszlem, utratą przytomności. Ten stan jest często śmiertelny.

Klasyfikacja

Istnieje kilka klasyfikacji zakrzepicy żylnej.

Według lokalizacji

Flebotromboza kończyn górnych wpływa na duże żyły rąk. Flebotromboza żyły podobojczykowej jest najczęstsza, ale inne naczynia również mogą być dotknięte.

Zakrzepica żył kończyn dolnych jest podzielona na następujące formy:

  • ostra żylna zakrzepica żyłkowo-udowa ze zmianą żył jelitowo-udowych, podzielona na zakrzepicę żyłkowo-udową prawą i lewą, w zależności od dotkniętej strony;
  • zakrzepica żył udowych to uszkodzenie naczyń żylnych ud;
  • zakrzepica żył w okolicy żył podkolanowych i żył dolnej części nogi.

Ponadto istnieje uszkodzenie żyły głównej dolnej i żył obszaru okołoodbytniczego.

Według stopnia rozwoju

Ostra zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych oznacza tworzenie się skrzepu w naczyniu przy braku zmian zapalnych w ścianie żyły. Ostra faza patologii trwa od pięciu do dziesięciu dni, przekształcając się w podostrą flebotrombozę.

Zwykle, tydzień po wystąpieniu zakrzepicy, choroba przechodzi w stadium zakrzepowego zapalenia żył, a ryzyko powikłań spada z powodu wzmocnienia skrzepu na wewnętrznej ścianie naczynia.

Z wyglądu

Stosuje się również klasyfikację według wyglądu na podstawie stopnia szczelności skrzepu krwi na ścianie naczynia.

Istnieją następujące kategorie zakrzepów krwi:

  • okluzyjny - całkowicie zatkać naczynie;
  • bez okluzji - blisko ściany, istnieje prześwit dla przepływu krwi;
  • Pływający - przyczepiony tylko do małego obszaru i może łatwo odpaść, co jest bardzo niebezpieczne;
  • embologenny - porusza się swobodnie wzdłuż łożyska naczyniowego.

Czasami choroba jest klasyfikowana według koloru skóry chorej kończyny.

W tym przypadku wyróżnia się następujące formy patologii:

  1. Biała flegmasa - z powodu ciężkiego skurczu tętnic znajdujących się w pobliżu zakrzepowej żyły. Pacjent obawia się silnego bólu. Podczas badania kończyna jest blada, opuchnięta, zimna w dotyku, pulsacja naczyń na niej jest gwałtownie osłabiona.
  2. Niebieski flegmasy - towarzyszy silny ból, rozwija się na tle białej flegmasy. Zarówno dopływ krwi żylnej, jak i tętniczej jest zaburzony, obserwuje się zamknięcie żył udowych i biodrowych. Częściej zjawiska te towarzyszą zakrzepicy żylno-udowej po lewej stronie. Jednocześnie lewa noga jest cyjanotyczna, występuje wyraźny obrzęk, który przechwytuje lewą połowę miednicy i nie ma tętna na naczyniach chorej kończyny. Pacjent szybko rozwija gangrenę kończyny.

Warunki te są zwykle określane jako powikłania choroby.

Który lekarz leczy zakrzepicę żył?

Flebolodzy zajmują się chorobami układu naczyniowego żylnego. Przyjmują pacjentów zarówno w instytucjach publicznych, jak iw wyspecjalizowanych ośrodkach medycznych.

Na etapie ostrej fazy zakrzepicy żylnej pacjent jest pilnie dostarczany do oddziału chirurgii ogólnej lub naczyniowej. Najlepszym rozwiązaniem w tym przypadku jest obserwacja medyczna angiosurgeona.

Diagnostyka

Aby zdiagnozować tę niebezpieczną patologię, konieczne jest wykonanie wywiadu, przeanalizowanie skarg pacjentów i dokładne zbadanie specjalisty. Zwykle ma to miejsce w szpitalu, gdzie pacjent pilnie wchodzi z powodu silnego bólu.

Test Lowenberga przeprowadzany jest z nakładką na bolące ramię mankietu aparatu do pomiaru ciśnienia. Ból nogi pojawia się przy 80-100 mm Hg. Art. Kompresja zdrowego mankietu goleni o wartości 150-180 mm Hg. Art. nie powoduje dyskomfortu.

Dokładna diagnoza zakrzepicy żylnej jest przeprowadzana przy użyciu różnych metod instrumentalnych, które pomagają odróżnić patologię żył od zmian w tętnicach.

Flebografia to najbardziej informacyjny sposób. Polega ona na wprowadzeniu kontrastu do jednej z żył odpiszczelowych stopy, która dostając się do żył głębokich, podczas badania rentgenowskiego pokazuje umiejscowienie zakrzepu krwi i stopień okluzji naczyń.

USG Doppler służy do potwierdzenia zakrzepicy żył podkolanowych i udowych. Przy tej patologii przepływ krwi w żyłach uda jest spowolniony w porównaniu ze zdrową kończyną i nie zmienia się podczas oddychania.

Pletyzmografia - pozwala postawić diagnozę w prawie 90% przypadków. Mankiet jest umieszczony na dolnej części nogi, aby uciskać żyły. Po jego usunięciu odnotowuje się zmianę natężenia przepływu krwi.

Skanowanie za pomocą radioaktywnego fibrynogenu - określa stopień i szybkość jego włączenia do skrzepu krwi, jak również lokalizację skrzepu krwi. Rezonans magnetyczny z wprowadzeniem kontrastu jest zalecany w razie konieczności interwencji chirurgicznej.

Jako pomocnicze metody diagnostyczne przeprowadzane są badania laboratoryjne: ogólna i biochemiczna analiza krwi.

Różnice w zakrzepicy żylnej od zakrzepowego zapalenia żył

Wyróżnij chorobę z limfostazą, kompresją żyły przez rosnący guz, pourazowym obrzękiem kończyn. Jednak najczęściej eksperci stają przed koniecznością odróżnienia zakrzepicy żylnej od zakrzepowego zapalenia żył.

Różnica polega na tym, że w przypadku zakrzepowego zapalenia żył tworzenie skrzepu krwi jest wtórne z powodu zapalenia ściany powierzchniowych naczyń żylnych. Różnicowa zakrzepica żył to początkowe tworzenie się skrzepu krwi. Różnica między tymi zaburzeniami naczyniowymi polega na tym, że zakrzepica żył jest śmiertelna z powodu zatorowości płucnej.

Zakrzepowe zapalenie żył charakteryzuje się rzadkim powstawaniem zatorów, ale zawsze istnieje niebezpieczeństwo rozwoju powikłań zapalnych. Obraz kliniczny jednocześnie powstaje nie tak szybko i rzadko kończy się śmiercią.

Leczenie

W przypadku podejrzenia zakrzepicy żylnej wskazana jest hospitalizacja w nagłych wypadkach na oddziale chirurgicznym lub w oddziale chirurgii naczyniowej. Głównym zadaniem specjalistów jest określenie lokalizacji skrzepu krwi i jego wielkości. Zależy to od metod wpływu na patologię.

Leczenie zakrzepicy żył kończyn dolnych jest złożone. Objętość środków terapeutycznych zależy od ciężkości i rozpowszechnienia procesu.

Aktywność fizyczna z zakrzepicą żył powinna być ograniczona. Zalecany ścisły odpoczynek w łóżku przez 1-1,5 tygodnia, często w oddziale chirurgicznym. Jednocześnie zaatakowana kończyna z umieszczonym na niej elastycznym bandażem powinna być uniesiona. Pacjent musi stworzyć komfortowy reżim temperaturowy, wykluczyć procedury termiczne i stany stresowe.

Następnie, stopniowo, osoba powraca do normalnej aktywności ruchowej, długoterminowe ograniczenie ruchu jest przeciwwskazane, ponieważ przyczynia się do zastoju krwi.

Konserwatywny

Leczenie zakrzepicy żylnej wpływającej na naczynia dolnej części nogi, to jest zlokalizowanej poniżej żył podkolanowych, można czasami przeprowadzić zachowawczo. Nie ma potrzeby przepisywania leków przeciwzakrzepowych, ponieważ rzadko występują powikłania zatorowe. Konieczna jest jednak regularna obserwacja dynamiczna za pomocą pletyzmografii lub badań dupleksowych.

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zakrzepicą żył lewą piszczelową, ponieważ lokalizacja ta najczęściej powoduje niebezpieczne komplikacje.

Stosuje się następujące konserwatywne metody:

  • blokada prokainy lędźwiowej;
  • stosowanie maści (maści heparyny) i pół-kompresów alkoholowych na żyłach chorej kończyny;
  • antykoagulanty i fibrinolitikov - kroplówka dożylna we wczesnych stadiach, a następnie przeniesienie do postaci tabletki pod kontrolą krzepnięcia krwi;
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne - Meloxicam, Butadion;
  • dezagreganty - Trombot-ass, Cardiomagnyl;
  • Infuzyjna terapia naczyniowa w celu poprawy mikrokrążenia i reologii krwi - Pentoxifylline, Reopolygluquine, Hemodez;
  • hormony glikokortykosteroidowe z rozwojem powikłań zapalnych - deksametazon, prednizolon.

Chirurgiczne

Leczenie zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych przeprowadza się wyłącznie metodami chirurgicznymi. Wyjątkiem jest niepowikłana zmiana żył nogi.

Ostra flebotromboza jelita krętego jest najbardziej niebezpieczna dla ludzkiego życia i zdrowia, dlatego wymaga pilnej porady chirurga - flebologa. Awaryjną trombektomię wykonuje się w obecności objawów zatorowości płucnej i pływającej skrzepliny.

Eksperci przed operacją instalują filtr cava w dolnej żyle głównej, co czyni bezpiecznym stosowanie leków rozrzedzających krew i rozpuszczających skrzepy krwi. Jest to przeprowadzane w celu zapobiegania zatorowi pooperacyjnemu.

Metody ludowe

W leczeniu zakrzepicy żylnej środki ludowe stosuje się tylko w fazie stabilnej remisji po wypisie ze szpitala.

W koordynacji z lekarzem prowadzącym, mieszanina składająca się ze 100 g miodu, 50 g cytryny, 200 g cebuli, 100 g czosnku jest używana do rozrzedzania krwi. Należy przyjmować 3 razy dziennie po 1 łyżeczkę.

Jednak pierwszeństwo mają czynniki zewnętrzne, ponieważ pacjenci przyjmują leki rozrzedzające krew.

Następujące metody ludowe są uważane za bezpieczne i skuteczne:

  • lokalne stosowanie rozcieńczonego octu jabłkowego;
  • stosowanie płynów z wywarem z bodyagi;
  • smarowanie dotkniętego obszaru mieszaniną propolisu i masła.

Komplikacje

Gdy zakrzepica żył może rozwinąć następujące powikłania:

  • zaburzenia troficzne, aż do gangreny kończyny;
  • flegmona na tle ropnej fuzji skrzepu krwi wywołanego zakrzepowym zapaleniem żył;
  • zator płucny;
  • wstrząs spowodowany nagromadzeniem i zastojem dużej ilości krwi w puli naczyń udowych;
  • hiperkaliemia z zaburzeniami rytmu serca i rozwojem zawału mięśnia sercowego;
  • uszkodzenie nerek spowodowane mioglobinurią.

Z długoterminowych konsekwencji u połowy pacjentów istnieje prawdopodobieństwo rozwoju zespołu pozakrzepowego z powstawaniem owrzodzeń troficznych, powstawania ciężkiej niewydolności żylnej.

Zapobieganie

Ważne jest przestrzeganie następujących środków zapobiegawczych:

  • wczesny początek aktywności ruchowej po zabiegu;
  • stosowanie elastycznych pończoch, które zwiększają przepływ krwi w żyłach głębokich z powodu ucisku naczyń powierzchniowych nóg;
  • użycie pneumatycznego mankietu do ściskania żył nogi i przyspieszenia przepływu krwi w nich;
  • stosowanie żylaków i zwężek żylnych (Detralex, Dihydroergotamine);
  • podawanie heparyny w dawkach profilaktycznych przed i po operacji.

Jeśli dana osoba cierpiała na zakrzepicę żył w dowolnym miejscu, powinna być świadoma wysokiego prawdopodobieństwa nawrotu choroby. Dlatego konieczne jest przestrzeganie zaleceń lekarskich, przyjmowanie leków rozrzedzających krew, zwalczanie hipodynamiki i innych złych nawyków, regularne monitorowanie stanu układu krzepnięcia krwi.

Moc

Specjalna dieta w przypadku zakrzepicy żył nóg i ramion nie jest rozwinięta.

Ale dieta na zakrzepicę żył głębokich musi być przestrzegana, aby osiągnąć następujące cele:

  • poprawa reologii krwi ze zmniejszeniem jej lepkości;
  • normalizacja krążenia obwodowego;
  • wzmacnianie i tonowanie ścian naczyń żył;
  • zmniejszenie opuchlizny i reakcji zapalnej ściany żylnej;
  • normalizacja masy ciała w celu rozładowania układu żylnego nóg.

Zatem odżywianie podczas zakrzepicy żył powinno być kompletne, zawierać wszystkie niezbędne składniki. Węglowodany i tłuszcze zwierzęce powinny być ograniczone, szczególnie przy zwiększonej masie ciała.

Następujące produkty są zabronione:

  • tłuste mięsa, buliony i zupy;
  • kiełbaski, makaron, ryż;
  • pieczenie, słodycze;
  • Potrawy konserwowane, marynowane, pikantne i smażone.

Konieczne jest wykluczenie produktów, które zwiększają lepkość krwi. Należą do nich dania o wysokiej zawartości cholesterolu, bananów, mango, aronii, dzikiej róży, soczewicy. Ilość soli powinna być ograniczona, a prawidłowy schemat picia powinien być zapewniony przy przyjmowaniu płynów co najmniej 2,5 litra dziennie.

Właściwe odżywianie obejmuje takie pokarmy:

  • warzywa, owoce;
  • zboża pełnoziarniste, otręby, kiełkowane ziarna owsa i pszenicy;
  • chude mięso;
  • tłuste ryby morskie i owoce morza;
  • twarożek o niskiej zawartości tłuszczu, twardy ser o niskiej zawartości tłuszczu, produkty mleczne;
  • orzechy, suszone owoce, imbir;
  • olej roślinny;
  • zielona herbata;
  • czekolada, kakao.

Pokazano również miód, czosnek, cebulę i ich mieszaniny.

Co piąty pacjent z objawami ostrej zakrzepicy żył w okolicy biodra i powyżej może mieć śmiertelne powikłanie w postaci zatoru płucnego. Odpowiednie i terminowe leczenie zmniejsza ryzyko o prawie 10 razy. Dlatego wszelkie patologie układu żylnego należy zdiagnozować na czas. Aby zapobiegać, należy zachować zdrowy tryb życia, dobrze się odżywiać i zwracać uwagę na swoje zdrowie.